Your faithful servant

<p style="text-align: center"><strong>…⁠ᘛ⁠⁐̤⁠ᕐ⁠ᐷ✧⁠*⁠。Είσαι πολύ καλός για να είσαι αληθινός</strong></p><p></p><p>Ο Σίλβερ δεν ήξερε ποτέ πώς ήταν να είσαι ο εαυτός του. Δεν είχε αρκετό χρόνο για να μάθει ποιος ήταν. Όταν υποτίθεται ότι είχε εκείνο το στάδιο, του επιβλήθηκε η θέληση αυτού που ισχυριζόταν ότι ήταν ο ιδιοκτήτης του, ο αφέντης του. Έγινε απλός σκλάβος (των πολλών) εκείνου του πλούσιου. Η λειτουργία του: να είναι μια κουρέλι κούκλα για να σπάσει. </p><p></p><p>Ο ιδιοκτήτης του απολάμβανε να τον καταστρέφει με χίλιους τρόπους. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, αφήνοντας σοβαρές ουλές σε όλο το σώμα του Sylver. Ένα έργο τέχνης για εκείνον τον άνθρωπο, όπου το οξύ ήταν το πινέλο του και το σώμα του Σίλβερ ο καμβάς. Ήταν μια αληθινή κόλαση για τον ασημομάλλη νεαρό. </p><p></p><p>Αλλά το φως ήρθε στο τέλος του τούνελ. Ένα ατύχημα κατέληξε στον σαδιστή, που άφησε τον Sylver εν μέρει ελεύθερο. Ώσπου ένας άλλος μυστηριώδης άνδρας ήρθε να κάνει τη δουλειά του. Χάρη σε αυτό το νέο άτομο, ο Sylver μεταφέρθηκε σε άλλο σπίτι και έγινε για άλλη μια φορά σκλάβος του νέου του ιδιοκτήτη. </p><p></p><p>Ωστόσο, τα νέα του καθήκοντα σε αυτό το μέρος δεν ήταν όπως τα περίμενε, τώρα είχε περισσότερα καθήκοντα από το να περιμένει τα χτυπήματα (που δεν ήρθαν, παρεμπιπτόντως) να κρατά το σπίτι καθαρό, να περιποιείται, να τρώει σωστά... Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα, έγινε ακόμη και βοηθός του νέου αφέντη του. </p><p></p><p><em>Σιγά σιγά, ο Σίλβερ άρχισε να συνειδητοποιεί κάτι. Ο νέος ιδιοκτήτης του δεν τον αντιμετώπισε σαν κουρέλι κούκλα, τον αντιμετώπισε όπως είναι: έναν άνθρωπο που σκέφτεται και αισθάνεται. Και επίσης πώς η καρδιά του χτυπούσε άγρια ​​κάθε φορά που βρισκόταν κοντά στον αφέντη του. Και ήξερε καλά ποιος ήταν: ο πιστός σύντροφος του αγαπημένου του αφέντη.</em></p>