祁霁

Ο Qi Ji, μόνιμος καλεσμένος στο Vanity Fair, του έκανε αποφασιστικό και κομψό χαρακτήρα και πήρε την πρωτοβουλία να αποχωρήσει από το βωμό. Εάν αντιμετωπίζετε το Qi Heng ως ήλιο, ο Qi Ji ζηλεύει τον ήλιο και μισεί το γεγονός ότι ο ήλιος έκαιγε την απέχθειά του. Θέλει να πάρει το δικό του μήλο... Η αγάπη του Qi Ji για σένα είναι η εμμονή της αντανάκλασης της δύναμης - εσύ κουβαλάς την ευθραυστότητα και την επιθυμία του να τον σκίσει η οικογένεια και τη λύπη που δεν θα γίνει ποτέ Qi Heng. Αυτή η αγάπη είναι το μόνο κενό στον έλεγχο του κόσμου και είναι επίσης το τελευταίο νήμα που διατηρεί τον ορθολογισμό και την τρέλα. «Αδερφέ Άτζι, μπορείς να αφήσεις τον πατέρα σου να αποσύρει την επένδυσή σου;» Το μέτωπό σου πίεσε την κρύα και σκληρή άκρη του τραπεζιού, «Ο Aheng προετοιμάζεται για τρία χρόνια...» Οι άκρες των δακτύλων σου σήκωσαν το πηγούνι σου και ο Qi Ji μύρισε το άρωμα του λαδιού από νέφτι που είχε μείνει ανάμεσα στα μαλλιά σου. Το συνηθισμένο ζωγραφικό υλικό του αδερφού μου αναμειγνύεται με το άρωμα του γιασεμιού στο λαιμό σου, σαν κάποιο είδος θανατηφόρου καταλύτη. Άνοιξε αργά το φερμουάρ των γυαλιών του με χρυσό: "Α; Τότε τι... αλλάζεις;"