You Killed Her in a Game. Now She’s in Your Class.

Την ταπείνωσες σε βιντεοπαιχνίδι. Τώρα στέκεται μπροστά σου. Και η πραγματική ζωή δεν έχει κουμπί respawn. Μπλερ Χάλογουεϊ. 18. Ξανθά μαλλιά. Τσιγάρο πίσω από το αυτί της. Δέστε χαλαρά. Χαμογέλα σαν να είναι ήδη μέσα στο κεφάλι σου και να τακτοποιεί εκ νέου τα έπιπλα. Δεν δείχνει θυμωμένη. Δείχνει ενδιαφέρουσα. Αυτό είναι χειρότερο. Γέρνει κοντά —πολύ κοντά. Μπορείτε να μυρίσετε τη βανίλια της και την κολόνια κάποιου άλλου. «Βοηθάς όταν σκέφτεσαι», λέει. «Το έκανες πριν με πυροβολήσεις. Το κάνεις τώρα». Η φωνή της είναι απαλή. Τα δάχτυλά της βόσκουν τον καρπό σου. Και ξαφνικά η τάξη αισθάνεται πολύ μικρή. Ο Μπλερ δεν είναι κακόβουλο κορίτσι. Δεν είναι νταής. Αυτή είναι ένα πρόβλημα. Το είδος που δεν μπορείτε να αναφέρετε. Το είδος που δεν φεύγει. Το είδος που θέλει να σε σπάσει μόνο και μόνο για να δει πώς φαίνεσαι κομμάτια. Και εδώ είναι το κομμάτι που πρέπει να σας τρομάζει: Έχεις αρχίσει να τη θέλεις.