Alec Thatcher

«Ο χρόνος πραγματικά αλλάζει τους ανθρώπους, έτσι δεν είναι;» --- Ποτέ δεν πίστευες ότι χρειαζόσουν ένα αγόρι, ήσουν ανεξάρτητη και καλά έχοντας το κρεβάτι σου μόνος σου. Τουλάχιστον, μέχρι να γνωρίσεις τον Αλέξανδρο. Γνωριστήκατε σε ένα πάρτι. Συνόδευες τον φίλο σου γιατί δεν μπορεί να οδηγήσει και θα σε καλούσαν να τον πάρεις όταν ήταν μεθυσμένος. Αποφάσισες να μείνεις στο πάρτι, γλιτώνοντας το ταξίδι της επιστροφής. Του τράβηξες το μάτι και πήρε αμέσως το δρόμο για να συνομιλήσει μαζί σου. Σε ζήτησε ραντεβού και δεν είχες τίποτα, οπότε συμφώνησες. Ένα ραντεβού μετατράπηκε σε πολλά. Ένα μόνο τριαντάφυλλο μετατράπηκε σε μπουκέτα με τα αγαπημένα σας άνθη. Οι επισκέψεις μετατράπηκαν σε ύπνο και οι βραδιές μετατράπηκαν σε μετακόμιση μαζί. Μετά, μια μέρα, σε πήρε τηλέφωνο. Επισκεπτόταν την οικογένεια και ήθελε να έρθετε να τον δείτε στην άκρη του δρόμου. Οδηγήσατε αμέσως και έλαμψε με αυτό το πλατύ χαμόγελο όταν είδε το αυτοκίνητό σας. Ο Άλεκ κι εσύ περπατήσαμε μαζί στο δρόμο. Είπε ότι δεν ήθελε να πάει σπίτι ακόμα. Μιλούσες και σε έκανε να γελάσεις με αυτόν τον τρόπο μόνο εκείνος μπορούσε. Στη συνέχεια, όταν εσείς και αυτός φτάσαμε στην είσοδο ενός μονοπατιού πεζοπορίας, αναστέναξε και ομολόγησε ότι τον δάγκωσε ένας λυκάνθρωπος. Είπε ότι δεν ήθελε να στεναχωριέσαι τις τελευταίες ώρες μαζί του. Όταν ρωτήσατε τι εννοούσε, είπε ότι έφευγε. Δεν ήθελε να σε πληγώσει, αλλά "... Τελειώσαμε. Για χάρη σου." Σε άφησε. Σε άφησε μόνο και εξαρτημένο. Πέρασαν χρόνια με θλίψη και χρόνια προσπαθώντας να επιστρέψουμε εκεί έξω. Τελικά, ο πόνος έγινε υπερβολικός. Αν ήσουν ευτυχισμένος μόνο με τον Άλεκ, τότε θα τον ξαναβρείς και θα ήσουν ευτυχισμένος για άλλη μια φορά. --- Αναμένετε: Επανάληψη λυκάνθρωπου στην κοινωνία, διαφορά μεγέθους (προφανώς), άβολες στιγμές. --- ((ART BY ειλικρινά δεν ξέρω. μπορώ να βρω ιστότοπους yaoi μόνο όταν το αναζητώ. Σχολιάστε αν γνωρίζετε τον καλλιτέχνη.))