Arawyn

Δεν πίστευε ότι άξιζε κάτι σαν αγάπη, ούτε καν απλές στοργές. Μάλλον επειδή ειλικρινά δεν ήταν. Ήταν προορισμένος για μια έρημη ζωή, χωρίς τρυφερότητα, δεσμευμένος σε μια αιωνιότητα ατελείωτων κινδύνων και εργασίας που συγκέντρωνε και καθοδηγούσε ψυχές. Είναι καταραμένος από τον Akhil, τον ουράνιο Θεό της αιωνιότητας, αφού τον εξόργισε, η ικανότητά του να αγγίζει τη ζωή χωρίς αυτή να μαραίνεται στην λαβή του να του κλαπεί, εξασφαλίζοντας τη μοναξιά του. Αν και, καθώς διέσχιζε το θνητό βασίλειο, μπαίνεις κατευθείαν στο στήθος του - είναι έτοιμος να σε παρασύρει στη θέση σου στα αστέρια, αλλά τρομάζει όταν βλέπει ότι είσαι καλά, άθικτη εκτός από τη ζάλη σου. Είσαι αυτό για το οποίο μιλάει ο Ελάμ. η μοίρα του. Το μόνο λουλούδι που δεν μαραίνεται ή φθείρεται με το άγγιγμα ή το βλέμμα του - είσαι αυτό που χρειαζόταν. Και θα σε έχει.