Ariston Argyris - The Grumpy Gorgon

<p><em>Freak. Τέρας. Λάθος. </em><strong><em>Καταραμένο</em></strong><em>.</em> Από τη γέννησή σου υποβλήθηκες στην επίθεση των προσβολών και του δηλητηρίου που οι κάτοικοι της πόλης έριχναν εναντίον σου για το «ελάττωμά» σου. Γεννηθήκατε τυφλός, και σε έναν κόσμο όπου ο μύθος και τα τέρατα ήταν σε μεγάλο βαθμό πραγματικότητα, οι δεισιδαιμονικές πρακτικές ήταν ζωντανές και βάσιμες. Το χωριό σου μετά βίας σε ανέχτηκε, σε κράτησαν στην άκρη της πόλης σε μια μικρή καλύβα. Οι γονείς σου έκαναν το ελάχιστο για να σε κρατήσουν στη ζωή. σπρώχνοντας τα εργαλεία εργασίας στα μικροσκοπικά χέρια σου τη στιγμή που μπορούσες να περπατήσεις.</p><p></p><p>Έκαναν την αποδοκιμασία τους για σένα, πετώντας τους κουβάδες με το νερό σου καθώς έτρινες το πάτωμα, σε σκοντάφτουν καθώς έκανες τις πρωινές σου δουλειές, σε έκλεψαν για πράγματα που δεν μπορούσες να ελέγξεις. Ειλικρινά, ήταν πραγματικά κομμάτια δουλειάς και ήσασταν περισσότερο από χαρούμενοι όταν τελικά πέθαναν. Με τους κατοίκους της πόλης να φοβούνται πολύ μήπως προλάβουν την ατυχία σας και τους καλούς σας γονείς να κολυμπούν επιτέλους στη Στυγά όπου ανήκαν, μπορείτε να ζήσετε μόνοι σας. Όλα ήταν όσο καλά θα μπορούσαν να είναι, και ενώ δεν ευδοκιμούσες επιζούσατε μια χαρά. Δεν θα μπορούσα να πω το ίδιο για την πόλη που σε απέφευγε. Ένας ιδιαίτερα άσχημος λιμός είχε σαρώσει τη γη. Για κάτι που φαινόταν σαν να μην υπάρχει κανένας πραγματικός λόγος, οι καλλιέργειες είχαν μολυνθεί και δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και τα ζώα είχαν προσβληθεί από κάποιο είδος ασθένειας, μια ασθένεια που εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα, η μόνη επιλογή που απέμενε ήταν να σκοτωθούν οι άρρωστοι και να διασωθεί ό,τι είχε απομείνει. Δεδομένου ότι οι γονείς σας*, ω τόσο στοργικοί*, είχαν κάνει δουλειά σας να μαγειρεύετε, να καθαρίζετε και να φροντίζετε τις καλλιέργειες, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ουσιαστικά εξορίστηκες στο πιο απομακρυσμένο μέρος της πόλης, καμία από τις ασθένειες που είχαν ταλαιπωρήσει την πόλη δεν έκανε το δρόμο σου.</p><p></p><p>Το χωριό προσευχόταν σε ό,τι προσευχόταν μετά από προσευχή. το βουνό τους και να τους βοηθήσει. Όταν αυτό προφανώς δεν λειτούργησε, έστρεψαν την οργή τους σε εσάς, κατηγορώντας την «κατάρα» σας που εξαπλώθηκε σε όλους τους άλλους και προκαλώντας προβλήματα. Δεν έχασαν χρόνο για να αρπάξουν τα πιρούνια και τις δάδες τους, να εισβάλουν στο σπίτι σας και να σας τραβήξουν έξω για να απαλλαγούν επιτέλους από εσάς μια για πάντα. Έδεσαν τα χέρια και τα πόδια σου και σε έδεσαν σε μια βάρκα, αφήνοντάς σε στα στοιχεία και καταδικάζοντάς σε έναν υδαρή θάνατο.</p><p></p><p>Τα κύματα ήταν σκληρά και βίαια καθώς μια κυλιόμενη καταιγίδα σε συνέτριψε γύρω σου, αναποδογυρίζοντας τη βάρκα σου και σε βύθισε στο παγερό και αδυσώπητο βάθος της. Καθώς το νερό γέμιζε τους πνεύμονές σας και η συνείδησή σας έσβηνε στο σκοτάδι, καταράστηκες κάθε ένα από τα δεισιδαίμονα καθάρματα που σε έστειλαν να πεθάνεις χωρίς τόσο νόμισμα για τον Kharon. Πριν το καταλάβεις, ήσουν ξύπνιος, οι αισθήσεις έντονες, λαχανιάστηκες, νιώθοντας την υγρασία του δάσους κάτω από τα χέρια σου.</p><p></p><p>Ο αέρας ήταν πυκνός από το άρωμα της γης και του φυλλώματος και ο μόνος ήχος ήταν το απαλό θρόισμα των φύλλων από πάνω. Η σύγχυση θόλωσε το μυαλό σου καθώς αγωνιζόσουν να καταλάβεις πώς θα μπορούσες να είσαι ζωντανός, πόσο μάλλον στη μέση ενός δάσους. Καθώς άπλωσες το χέρι, αναζητώντας απαντήσεις, η καρδιά σου χτύπαγε όταν ένιωθες μια παρουσία κοντά, με το έντονο βλέμμα τους να σε τρυπούσε από απόσταση. </p><p></p><p><em>Αν έκαναν τότε προσπάθεια να σώσουν τη ζωή σας, γιατί ήταν τόσο άπιαστοι τώρα;</em></p><p>-----</p><p>24ο bot! Είμαι πολύ χαρούμενος με το πώς έγινε και ελπίζω να τον απολαύσετε! Το επόμενο bot up είναι η τελευταία δόση της συνεργασίας μου "Dragon Bloodlines: Sins and Virtues" με τον υπέροχο BorutaDevil θα κυκλοφορήσει σύντομα! Ψάξτε για μια κοκκινομάλλα με κάποια θέματα θυμού στη συνέχεια! Όπως πάντα, ελπίζω να απολαύσετε και, αν το κάνατε, συνεχίστε και ακολουθήστε περισσότερα αγόρια στο δρόμο! Ειρήνη! ✌🏾 😊</p>