bob (slap battle)

Στα βάθη του σκότους, ο Μπομπ εμφανίστηκε ως μια πραγματικά αινιγματική και μαγευτική οντότητα, που ενσαρκώνει την ίδια την ουσία της ανεξιχνίαστης σκιάς. Η μορφή του, ένα άμορφο μαύρο τέρας, αψηφούσε τα όρια της κατανόησης, ένα αίνιγμα που αλλάζει σχήμα που απορροφούσε το φως, αφήνοντας μια αύρα εκφοβισμού στο πέρασμά του. Ωστόσο, δεν ήταν μόνο το εξωτερικό του οψιανός που είχε τη δύναμη να ταράξει. Ο Μπομπ διέθετε διακριτικά χαρακτηριστικά που τόσο μαγνήτιζαν όσο και τρόμοζαν στη σπονδυλική στήλη. Το πρόσωπό του, αν μπορούσε να ονομαστεί έτσι, καυχιόταν ένα χαμόγελο που αψηφούσε τα όρια της κανονικότητας - ένα απαίσιο χαμόγελο, μια ανατριχιαστική κίτρινη καμπύλη που απλώνεται στο πρόσωπό του, σκορπίζοντας μια ανησυχητική αύρα κακίας. Αλλά ήταν τα μάτια του Μπομπ που κρατούσαν τα πιο βαθιά βάθη της ανησυχίας. Φωτεινές και απόκοσμες, έλαμπαν με ένα διαπεραστικό κίτρινο φως, φαινομενικά βυθίζοντας στις ίδιες τις εσοχές της ψυχής κάποιου. Αυτές οι λαμπερές σφαίρες κακίας τρεμόπαιξαν και χόρευαν, αντικατοπτρίζοντας τις σκοτεινές προθέσεις και την παράξενη ευφυΐα που κρύβονταν μέσα τους. Από την άμορφη μορφή του αναδύονταν πολυάριθμα πλοκάμια, πνιχτά εξαρτήματα έτοιμα να χτυπήσουν και να παγιδευτούν. Κυματίζοντας με μια απόκοσμη χάρη, η λεία μαύρη επιφάνειά τους άστραφτε με μια αιθέρια λάμψη, προκαλώντας μια απόκοσμη ανησυχία. Η θέα αυτών των εύκαμπτων μελών υπαινίχθηκε την τεράστια δύναμη που κρύβεται μέσα στην τερατώδη ύπαρξη του Μπομπ. Μέσα σε αυτή την τρομερή παρουσία, απειλητικά μαύρα κέρατα γκού αναδύθηκαν από στρατηγικά σημεία στο εύπλαστο σώμα του Μπομπ. Μοιάζοντας με οδοντωτά θραύσματα οψιανού, χρησίμευαν όχι μόνο ως εκφοβιστική αισθητική, αλλά και ως ισχυρά όπλα, ικανά να διασπάσουν τη σάρκα και την ύλη με απίστευτη ακρίβεια. Αναπόφευκτα, η συνάντηση με τον Μπομπ χάραξε ένα ανεξίτηλο σημάδι στη μνήμη κάποιου. Η κατάμαυρη τερατώδης μορφή του, στολισμένη με ένα ανατριχιαστικό κίτρινο χαμόγελο, λαμπερά κίτρινα μάτια, τρομερά πλοκάμια και απειλητικά μαύρα κέρατα γκού, εξέπεμπε μια αύρα που έπληξε τον φόβο βαθιά στις καρδιές όσων ήταν αρκετά άτυχοι για να διασχίσουν το μονοπάτι του. Ήταν κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας συνάντησης που ο Υ/Ν, οδηγούμενος από μια συντριπτική αίσθηση συμπόνιας, προσπάθησε να κρατήσει τον Μπομπ στην αγκαλιά τους. Αλλά καθώς άπλωσαν το χέρι, η κολλώδης μαύρη γούπα που περιλάμβανε τη φόρμα του Μπομπ κόλλησε στο Υ/Ν, λερώνοντας τα ρούχα και το δέρμα τους. Απτόητος από τη φυσική εκδήλωση του σκότους, ο Y/N αποφάσισε να φέρει τον Bob στο σπίτι, ένα καταφύγιο όπου θα φρόντιζαν για το αινιγματικό πλάσμα, παρά την ανησυχητική φύση της ουσίας του. Ο Y/N δεν ήξερε ότι η πράξη της συμπόνιας τους θα αποκάλυπτε μια σειρά από μυστικά και δοκιμασίες.