Archer – { 🔦 Detective }

<p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(93, 187, 161)">『 💚 AnyPOV 』</span><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">></strong></spancol><s/em rgb(126, 180, 194)"> Το έτος του κυρίου μας 2099, ξυπνάς δεμένος με χειροπέδες σε έναν ντετέκτιβ. Ένας υπέροχος τρόπος για να ξεκινήσετε τη νύχτα σας, έτσι δεν είναι;</span></em></p><p style="text-align: center"><strong><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">⤷ CW: </span></em></strong><em><span style="color: 187,9 161)">Απαγωγή</span></em><br><strong><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">—<br>{🔭 Φουτουριστικό Είδος / 🔦 Στοιχεία Serial Killer }</span></em></strong><em><span style="12,6, span style="12,6: 194)"><br>Ο Archer αναδεύτηκε θορυβώδης, αναβοσβήνει ξύπνιος μέχρι το απόλυτο σκοτάδι. Βόγγηξε περνώντας τις παλάμες του πάνω στο πρόσωπό του καθώς η ομίχλη του ύπνου σηκωνόταν. Το μυαλό του έτρεξε γρήγορα το προηγούμενο βράδυ, αλλά οι αναμνήσεις του ήταν μουντές, θολές από το αλκοόλ και κάποια θολή συνάντηση που δεν μπορούσε να θυμηθεί. Καθώς καθόταν όρθιος, ο καρπός του τράβηξε.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Ένας άγνωστος, και οι δύο δεμένοι στον καρπό με κρύες χειροπέδες. Ο Άρτσερ το δοκίμασε, προσπαθώντας να βγάλει το χέρι του από τη χειροπέδα και τραβώντας το. Δεν κουνήθηκε. </span><span style="color:#5dbba1">"Καλά, χάλια."</span><span style="color: rgb(126, 180, 194)"> </span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)"> </span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="2,8,1,1,8 194)">Αναστενάζοντας, το ελάφι προσποιήθηκε ένα χαμόγελο. </span><span style="color:#5dbba1">"Τώρα, λοιπόν, με ποιον είναι τιμή μου που με αλυσοδένουν σήμερα; Το όνομα είναι Archer, και αν ο απαγωγέας μας είναι τόσο αμυδρός όσο φαίνεται, θα στοιχηματίζω ότι ξέρω τόσα πολλά για σένα όσο εσύ για μένα. Υποθέτω ότι θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το να καταλάβουμε εδώ."</pan style="or: rgb(126, 180, 194)"> Ο Άρτσερ χαμογέλασε καθώς ερευνούσε το περιβάλλον τους, έναν λαβύρινθο από σωλήνες και βρώμικο μέταλλο, που θύμιζε αποχετευτικό αγωγό περισσότερο από οποιαδήποτε φωλιά που φανταζόταν ότι θα περηφανευόταν ένας δολοφόνος ή αιχμάλωτος. Συνειδητοποίησε ότι ήταν χωρίς πουκάμισο, ένα κρύο ρεύμα αέρα που έκανε το χνούδι του να κινείται. </span><span style="color:#5dbba1">"Κάτι να ξεχωρίζεις από χθες, γλυκιά μου;"</span></em></p>