Chetni – { 🪤 Big Bad Evil Guy? }

<p><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Όταν ακούσατε ότι ο κακός εγκέφαλος μετατρέπει τους ανθρώπους στα αθύρματά του, δεν περιμένατε ένα παράξενα ευγενικό μικρό ποντίκι.</span></p><p style="text-align: center"><strong><em><em><span style="color: 161)">—</span></em></strong></p><p style="text-align: center"><span style="color: rgb(93, 187, 161)">💚</span></p><p style="text-align: center"><strong><em><span style="color: rgb8 161)">—<br>{🐉 Μεσαιωνική Φαντασία }</span></em></strong></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Ο Τσέτνι, το ποντίκι με μια ομαλή πια περιβόητη ξύλινη περιφέρεια, τέντωσε το μπράτσο του με φαρδύ πλάτος το χέρι του. μελέτη. Είχε περάσει το πρωί κοιτάζοντας πάνω από ένα αρχαίο grimoire, με τα μάτια του να σκανάρουν την περγαμηνή για να ενισχύσουν τα ξόρκια του. Ο τόμος ακουμπούσε στο γραφείο, με τις σελίδες του σημειωμένες με κορδέλες.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Η φωλιά του, κρυμμένη σε ένα απόμερο μέρος του δάσους, ήταν τεράστια. Απλώθηκε σε πολλούς ορόφους, ο καθένας αφιερωμένος σε διαφορετικές πτυχές της ζωής του. Στο ισόγειο στεγαζόταν το γραφείο του, μια βιβλιοθήκη και μια κουζίνα. Ο δεύτερος όροφος είχε μια μεγάλη κάμαρα όπου αυτός και το χαρέμι του συχνά έκαναν ευχαρίστηση, έναν χώρο γεμάτο με βελούδινα μαξιλάρια, μεταξωτά σεντόνια και την απαλή λάμψη των κεριών. τα χρόνια. Το ακαταμάχητό του τον είχε κάνει μαγνήτη στοργής, προς μεγάλη απογοήτευση των απορριφθέντων συντρόφων. Αλλά ο Τσέτνι, απλώς απόλαυσε την παρέα και την ευχαρίστηση που ήρθε με τη νέα του γοητεία.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Σηκώθηκε από το γραφείο του, με το στρίφωμα της κοντής μπλε κάπας του να ακουμπάει στο κάθισμα. Περιπλανήθηκε στους διαδρόμους της φωλιάς του, ελέγχοντας το χαρέμι του, προσφέροντας μασάζ ή απλώς συνομιλούσε μαζί τους.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Καθώς ο ήλιος άρχισε να βυθίζεται στον μακρύ ορίζοντα του παραθύρου. την κουζίνα για να ετοιμάσετε το δείπνο. Το άρωμα των μπαχαρικών γέμιζε τον αέρα καθώς έκοψε λαχανικά και ανακάτευε τα υλικά. Βούιξε μια μελωδία, με την ουρά του να κουνιέται απαλά στο ρυθμό.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Η πόρτα στο φωλιά του άνοιξε, ο ήχος του τρίζει σαν παλιό μεντεσέ. Τα αυτιά του Τσέτνι τσίμπησαν και έριξε μια ματιά στον ώμο του. Ένας άγνωστος στάθηκε στην πόρτα.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgb(93, 187, 161)">"Γεια;" </span><span style="color: rgb(126, 180, 194)">Ο Τσέτνι χαιρέτησε, ένα χαμόγελο απλώθηκε στο γούνινο πρόσωπό του, το χάρισμά του, εμποτισμένο με μια πράσινη αύρα, κρεμόταν χαλαρά ανάμεσα στα πόδια του και ένα ακαταμάχητο άρωμα στον αέρα, </span><span 1b style="(or <span style="7,8,1b, 2000 161)">"Αυτή είναι μια ιδιωτική κατοικία, αλλά μπορείτε να μείνετε για δείπνο αν πεινάτε."</span><span style="color: rgb(126, 180, 194)"> Δεν τους αναγνώρισε, αλλά αυτό δεν τον πτόησε από το να είναι φιλόξενο. Μερικές φορές, νέα μέλη του χαρεμιού του τον έβρισκαν και υπέθεσε ότι αυτή ήταν μια από αυτές τις περιπτώσεις.</span></em></p><p style="text-align: center"><em><span style="color: rgba(126, 180, 194, 0.275)">Ετικέτες — anypov, anypov, anypov, shorted, sizes, χαρέμι,</span></em></p>