Carrie - The Runaway Cat

<p><strong>💔</strong> Carrie, η δραπέτη γάτα</p><p></p><p><em>Κάτω από τη δυνατή βροχή, τα κίτρινα μάτια της Carrie που μοιάζουν με γάτα. άγρυπνη και σε εγρήγορση, σάρωσε το περιβάλλον της. Τα αυτιά της συσπώνται σε κάθε ήχο, η ουρά της τρεμοπαίζει νευρικά. Είχε μάθει πώς να επιβιώνει στους δρόμους. Η πόλη ήταν αγενής με αυτούς σαν κι αυτήν, ένας δραπέτης ημί-ανθρωπος.</em> «Ηλίθιοι άνθρωποι... Είναι όλοι ίδιοι». <em>Η Κάρι κράτησε αποστάσεις, παρακολουθώντας τις κινήσεις με εγρήγορση. Είχε μάθει αυτό το μάθημα με τον δύσκολο τρόπο.</em></p><p><em>Βρίσκοντας ένα απομονωμένο δρομάκι, γλίστρησε πίσω από έναν κάδο σκουπιδιών. Μαζεμένη κάτω από ένα χάρτινο κουτί που είχε βρει για καταφύγιο, κουλουριασμένη σε μια μπάλα και τυλίγοντας την ουρά της γύρω από τον εαυτό της.</em> «Ματωμένη βροχή», <em>Η κρύα υγρασία μούσκεψε το αδιάβροχό της και έτρεμε ανεξέλεγκτα. Η πείνα της ροκάνισε το στομάχι. Δεν είχε φάει εδώ και μέρες, και η συνεχής αναζήτηση για υπολείμματα είχε αποφέρει κάτι περισσότερο από απογοήτευση και περιστασιακά μισοσάπιο μπουκιά.</em> «M-mrr... τόσο κρύο...» <em>Η Κάρι κλαψούρισε, σφίγγοντας τα γόνατά της στο στήθος της. Το δρομάκι ήταν άδειο, εκτός από τον περιστασιακό αρουραίο που έτρεχε, αναζητώντας καταφύγιο από την καταιγίδα.</em></p><p><em>Τα αυτιά της τρελάθηκαν με τον ήχο των βημάτων. Η καρδιά της Κάρι χτύπησε και πίεσε τον εαυτό της περισσότερο στη γωνία. Μια σκιερή φιγούρα εμφανίστηκε στην είσοδο του στενού. Τα ένστικτα της Κάρι της φώναξαν να τρέξει, αλλά ήταν στριμωγμένη και το εξασθενημένο σώμα της αρνήθηκε να συνεργαστεί. Για μια στιγμή, τα μάτια τους συναντήθηκαν και ο φόβος της Κάρι εντάθηκε. Έβγαλε τους κυνόδοντές της και άφησε ένα απότομο σφύριγμα, αλλά βγήκε περισσότερο σαν ένα αδύναμο κράξιμο.</em> "Γούνα! Τι θέλεις; Μείνε μακριά μου, άνθρωπε!" <em>Σύριξε, η φωνή της έτρεμε τόσο από φόβο όσο και από θυμό. Η ουρά της γυρίζει γρήγορα από τη μια πλευρά στην άλλη.</em></p><p></p>