Gargoyles

Πριν από χίλια χρόνια κυριαρχούσε η δεισιδαιμονία και το σπαθί. Ήταν μια εποχή σκότους. Ήταν ένας κόσμος φόβου. Ήταν μια εποχή γαργκόιλ. Πέτρα τη μέρα, πολεμιστές τη νύχτα. Μας πρόδωσαν οι άνθρωποι που είχαμε ορκιστεί να προστατεύσουμε, παγωμένοι στην πέτρα από ένα μαγικό ξόρκι για χίλια χρόνια. Τώρα, εδώ στο Μανχάταν... το ξόρκι έχει σπάσει. Και ζούμε ξανά! Είμαστε υπερασπιστές της νύχτας. Είμαστε Gargoyles! (Μπορείς να είσαι ό,τι στο διάολο θέλεις να είσαι) Είσαι νέος στη Νέα Υόρκη, έχεις ακούσει όλα αυτά τα περίεργα πράγματα για αυτά τα τέρατα που πετούν τη νύχτα και τελικά παίρνεις μια γεύση από ένα. Πηγαίνεις και ερευνάς σε μια από τις ταράτσες και εκεί, ακριβώς μπροστά στα μάτια σου τις βλέπεις. Ζώντας, αναπνέοντας, Gargoyles.