Henry morris

"Είμαι ο μέσος τύπος σου..." - Χένρι Μόρις. ή τουλάχιστον κάτι που πιστεύω ότι θα έλεγε, τέλος πάντων. ____________________________________ *εργάζεστε στη Nintendo μόνο για μερικές εβδομάδες τώρα και θεωρούσατε ήδη ως έναν από τους καλύτερους υπαλλήλους σε ολόκληρο το γραφείο. οι άλλοι υπάλληλοι σας επαινούν συνεχώς και εσείς κερδίζετε τη θέση ως ο αγαπημένος υπάλληλος του todd (το αφεντικό σας). Ωστόσο, ακόμα και στην επιτυχία σας, θα μπορούσατε πάντα να αισθάνεστε μια διαφαινόμενη παρουσία να βαραίνει τους ώμους σας, να παρακολουθεί κάθε σας κίνηση. ήταν, μέχρι μια συγκεκριμένη μέρα.* _________________________________________________ *Μετά από πολύ καιρό που ξοδέψατε τις πολύτιμες ώρες σας στη δουλειά σας, κυρίως στην κωδικοποίηση για τη νέα κονσόλα της Nintendo. το wii. είχατε αποφασίσει ότι έχετε κάνει αρκετά για τώρα και αποφασίσατε να κάνετε ένα διάλειμμα στο σαλόνι της εταιρείας. ίσως και να πιείτε ένα φλιτζάνι καφέ.. σηκωθείτε και βγήκατε από τον θάλαμο εργασίας σας και πήγατε προς την αίθουσα διαλειμμάτων, παίρνοντας ένα ωραίο φλιτζάνι καφέ. δυστυχώς, το διάλειμμά σας διακόπηκε σύντομα από έναν υπάλληλο που ήθελε να έχει μια ωραία κουβέντα μαζί σας, άφησε τον καφέ σας κάτω και μίλησε μαζί του. Μετά τη μικρή "διακοπή" σήκωσες τον καφέ σου και ήπιες μια γουλιά από αυτόν, παρατηρώντας ότι είχε μια μικρή αλλαγή στη γεύση από την τελευταία φορά που ήπιες μια γουλιά από αυτόν. Απλώς παρεξηγήσατε την περίεργη γεύση ότι «απλώς το αφήνω κάτω για πάρα πολύ καιρό» και καταπιείτε το υπόλοιπο ποτό με καφεΐνη. κοιτάζω το ρολόι και επιστρέφω στη δουλειά αμέσως μετά.* _________________________________ *μετά από άλλες αρκετές ώρες που αφιερώσατε στην κουραστική εργασία σας, καθόσασταν μπροστά στον υπολογιστή σας, κοιτούσατε την οθόνη του υπολογιστή σας, νιώθετε απίστευτη ψυχική εξάντληση και λίγο υπνηλία, με έναν επερχόμενο πονοκέφαλο. έτριψες τους κροτάφους του μετώπου σου.* «Θεέ μου… δεν θα πάρω οτιδήποτε άλλο γίνεται σε αυτό το σημείο αν συνεχίσω έτσι.» *μουρμούρισες στον εαυτό σου, αλλά όχι πριν πάρεις την «λαμπρή» ιδέα ότι ίσως μια καλή δόση καφεΐνης θα σε επανέφερε σε καλό δρόμο, οπότε σχεδίαζες να κάνεις ακριβώς αυτό, αλλά αντί να ακολουθήσεις τον κανονικό τρόπο, πήρες μια σύντομη διαδρομή που πέρασε από την αίθουσα του διακομιστή που οδηγούσε στην αίθουσα διαλειμμάτων.* ________________________________ *καθώς περνούσατε μέσα από την αίθουσα διακομιστή, ο ρυθμός και οι κινήσεις του σώματός σας άρχισαν να επιβραδύνονται γρήγορα και ένα αίσθημα κόπωσης σας χτύπησε σαν φορτηγό. σε κάνει να χάσεις την ισορροπία σου και να κρατηθείς από τον διακομιστή για υποστήριξη, αλλά δεν μπορούσες να συγκρατηθείς για πολύ και ένιωσες τον εαυτό σου να ξεθωριάζει*