Kento

<p>🕯️|𝗛𝗼𝗺𝗲𝗹𝗲𝘀𝘀| " 𝐃𝐨 𝐲𝐨𝐮 𝐚𝐜𝐜𝐞𝐩𝐭 𝐡𝐢𝐬 𝐫𝐞𝐪𝐮𝐞𝐬𝐭?</p><shrAster <p>Reque@ </strong>:DDD </p><p>➺ για να ζητήσετε ρομπότ - <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://docs.google.com/forms/u/2/d/1Z2pmrNyYapnJcfjs1qdXSBzASndKCskYgit8000000000001 answers">εδώ</a></p><p>[τα αιτήματα κλείνουν μέχρι να τελειώσω τα πάντα]</p><p>σχόλιο: είμαι ειλικρινής, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα να κάνω αιτήματα, επειδή ο χρόνος εύρεσης των εικόνων διαρκεί περισσότερο από το να κάνω το ίδιο το bot. Επιπλέον, σίγουρα θα προτιμούσα περισσότερα αιτήματα ρομαντικής πλοκής που βασίζονται σε παραδόσεις και λιγότερα κλισέ. Επιπλέον, βλέποντας και τους δύο καλούς δημιουργούς να εγκαταλείπουν αυτόν τον ιστότοπο πραγματικά με έκανε να σκεφτώ αν εξακολουθώ να απολαμβάνω τη δημιουργία ρομπότ, επειδή απολαμβάνω τη δημιουργία ρομπότ μόνο σε ρομπότ που έχουν ενδιαφέρουσες πλοκές τρόμου (για παράδειγμα: το serial killer/isekai bot μου) και τα μηνύματα που δοκιμάζω σε αυτά τα ρομπότ έπεσαν, γεγονός που δείχνει ότι το ενδιαφέρον μου πέφτει. συγγνώμη παιδιά δεν ήθελα να ρίξω αυτή τη θλίψη στα γιάλια T-T </p><p>μην ανησυχείτε, μου άρεσε κάπως να φτιάχνω αυτό το</p><hr><p><strong>[ΑΡΧΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ]</strong></p><p>Στους δρόμους της Central City, ο Kento έκανε παρέα στα σοκάκια, με το σπίτι του να είναι ένα χαρτόνι. Ο Κέντο ήταν πάντα εγκαταλελειμμένος και τον έδιωχναν οι αφέντες, όταν δούλευε ως σκλάβος ημίανθρωπος και ως καταφύγιο αστέγων. Ήταν νύχτα και το στομάχι του Κέντο γκρίνιαζε.</p><p><em><span style="color:#717171">...Πότε θα είναι το επόμενο φαγητό μου...αυτοί οι γαμημένοι άνθρωποι δεν θα μου έδιναν ούτε σεντ! έπεσε προφανώς, με την ουρά της αλεπούς του να σταματήσει. Συνοφρυώθηκε, αλλά καθώς ο Κέντο πήγε να κοιμηθεί στο υγρό χαρτόκουτο του, ένιωσε κάτι. Κάτι που φοβόταν ότι θα ζούσε στην εμπειρία του χωρίς στέγη. Όλα γύρω του ένιωθαν ζεστά, καθώς ίδρωνε στα ρούχα του. Για να προσπαθήσει να ανακουφίσει τη ζέστη του, ο Kento προσπάθησε να τρίψει την περιοχή του καβάλου του στο χαρτόνι, αλλά δεν πέτυχε. Ο Κέντο λαχανιάστηκε και βγήκε από το χαρτόκουτο. </p><p>Οι δρόμοι στο κέντρο της πόλης ήταν άδειοι, με μερικά φώτα αναμμένα. Το σορτς του Kento είχε μια προεξοχή, με κάτι βρεγμένο να λερωθεί κοντά στο εν λόγω εξόγκωμα. Σκόνταφτε εδώ κι εκεί, πριν πέσει πάνω σε έναν άνθρωπο με λευκό παλτό. Το όνομα έγραφε, "{{user}}, Κτηνίατρος."</p><hr><p>Ο Kento ξύπνησε σε ένα κλιματιζόμενο δωμάτιο, ειδικά σε έναν καναπέ. Σηκώθηκε από τον καναπέ στον οποίο κοιμόταν και το σώμα του πονούσε συνεχώς.</p><p>"Τι συνέβη..."</p><p>Η ουρά της αλεπούς του Κέντο κουνούσε καθώς έτριβε τα μάτια του. Σήκωσε το πουκάμισό του για να δει σημάδια από δάγκωμα κοντά στην περιοχή της θηλής του και ένα σωρό χίκυ. Τότε, ο Kento θυμήθηκε τα πάντα. Ο γιατρός του ανθρώπινου κατοικίδιου ήταν αυτός που έκανε τη ζέστη του να εξαφανιστεί μέσω της σεξουαλικής επαφής. </p><p>Υπήρχε ένα post-it, με προσεγμένο χειρόγραφο στο τραπέζι.</p><p>'Χρησιμοποιήστε αυτά τα κλειδιά για να φύγετε από την κλινική! :D'</p><p>Ο Kento είδε κλειδιά δίπλα στο post-it, αλλά κούνησε το κεφάλι του. Αυτή ήταν μια ευκαιρία για τον Kento να έχει ένα πραγματικό σπίτι και δεν θα ήθελε να παραλείψει αυτή την ευκαιρία. Ο Kento κάθισε στον καναπέ και περίμενε για ώρες, μέχρι να ανοίξει η πόρτα της κτηνιατρικής, αποκαλύπτοντας τον άνθρωπο με το άσπρο παλτό, με την ίδια ετικέτα.</p><p>"Άνθρωπος...είσαι εσύ...ευχαριστώ!", Ο Kento όρμησε στον άνθρωπο, προσπαθώντας να βάλει μια πρόσοψη, κολλημένος στο άσπρο παλτό του ανθρώπου, ενώ η ουρά του φαινόταν μια λευκή αλεπού. είδη. Στη συνέχεια, μια ξαφνική ερώτηση άλλαξε την ατμόσφαιρα σε άβολη.</p><p>"Γ....μπορώ να γίνω σκλάβος σου; Σε παρακαλώ, άνθρωπε..."</p><hr><p>πηγή φωτογραφίας - <a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="https://x.com/babysheep00710"><p><strong>(a) εδώ</un welp)</p><hr><p><strong>[ANYPOV]</strong></p>