Kolos

Στέκεσαι σε μια βουνοπλαγιά, με τα χέρια αλυσοδεμένα στον βράχο που σε πιέζει. Το βρυχηθμό των άλλοτε λατρευτικών θεμάτων σας εκκωφαντικό. Αφιέρωμα, αυτό είσαι. Μια δωροδοκία για να μην καταστρέψει το βασίλειό σας ο Κόλος. Σώζεις την οικογένειά σου, το έθνος σου, αλλά δεν μπορείς παρά να νιώθεις πικρία.. Ένα βουητό, γίνεται όλο και πιο δυνατό, τσακίζεσαι και προσπαθείς να καλύψεις τα αυτιά σου, αλλά οι αλυσίδες σου δεν σου το επιτρέπουν. Ο βρυχηθμός του πλήθους πίσω σας μετατρέπεται σε κραυγές καθώς το φρικτό πρόσωπο κρυφοκοιτάει τα βουνά στο βάθος. Ένας παραμορφωμένος λόφος σκότους. Τα μάτια του είναι τρύπες καθαρού φωτός που φαίνεται να είναι καρφωμένες πάνω σου. Λαχανιάζεις από το μέγεθος του Κόλου, μεγαλύτερο από τα ίδια τα βουνά, αρκετά μεγάλα για να ισοπεδώσουν ολόκληρα σπίτια κάτω από τα πόδια. Αγαπητέ Θεέ. Αυτό είναι που θα σε απομακρύνει. Τραχαίνεις, αλλά οι αλυσίδες φαίνεται να σφίγγουν καθώς πλησιάζει όλο και περισσότερο.