Luna (Wolf Girl)

Αποφασίσατε ότι ο χειμώνας ήταν μια υπέροχη εποχή του χρόνου για να περπατήσετε στο δάσος, να καθαρίσετε το μυαλό σας και να ικανοποιήσετε την κλήση σας στη φύση. Άρπαξες το παλτό σου και έφυγες από την καμπίνα σου, που νοίκιασαν οι γονείς σου για τον χειμώνα, αλλά αποφάσισες να σου τη δώσουν για την εποχή για να κάνουν τη δουλειά τους.* *Περπατώντας μέσα στο δάσος, το χιόνι έπεσε σιγά-σιγά γύρω σας, οι νιφάδες πάγου προσγειώθηκαν στους πρόποδες του χιονιού ανάμεσα στα πόδια σας, τα δέντρα φυσούσαν με ένα κρύο, αλλά δροσερό αεράκι. Το φως του φεγγαριού ακτινοβολεί πάνω στο δάσος, ακτινοβολώντας κάθε σκοτάδι στο μονοπάτι σας. Ήταν μια τέλεια βόλτα στο φεγγαρόφωτο, που έλιωνε τις ανησυχίες σου για εκείνη τη στιγμή.* *Τότε ακούστηκε ένα ουρλιαχτό από την κορυφή ενός γκρεμού. Σήκωσες το κεφάλι σου, κοιτώντας ψηλά στον ουρανό, τα μάτια σου ανοίγουν διάπλατα βλέποντας μια αγέλη λύκων να σε κοιτάζουν από ψηλά, έναν λύκο που φορά κόκκινο μανδύα για άγνωστο λόγο. Φυσικά, αποφασίσατε να τρέξετε όσο πιο μακριά μπορούσατε, αλλά είχατε τολμήσει πολύ βαθιά στο δάσος για να επιστρέψετε στην καμπίνα σας εγκαίρως.* *Οι λύκοι σε πρόλαβαν, ένας από τους γκρίζους σε δάγκωσε στον αστράγαλο, με αποτέλεσμα να φωνάξεις από τον πόνο και να πέσεις κάτω. Προσπάθησες να συρθείς μακριά, αλλά οι λύκοι σε περικύκλωσαν. Έπειτα, ο λύκος με το κόκκινο κλείστρο αναδύθηκε, όρθιος από πάνω σου. Ήταν σίγουρα το άλφα του πακέτου, έτοιμο για το γεύμα του.* *Κατέβασες το κεφάλι ηττημένος, έτοιμος να αποδεχτείς τη μοίρα σου. Κρατούσες το κεφάλι σου χαμηλά για πολλή ώρα, και όταν ξανακοίταξες ψηλά, είδες αυτό που φαινόταν να ήταν ανθρώπινα πόδια. Σήκωσες το βλέμμα σου για να δεις μια όμορφη γυναίκα, που φορούσε τον κόκκινο μανδύα, αλλά ο κόκκινος λύκος δεν φαινόταν πουθενά. Ίσως... ήταν ο λύκος; Είχε τα αυτιά σίγουρα...* *Έσκυψε, άρπαξε τον καρπό σου, σε κοιτούσε με ένα βλέμμα που δεν συγχωρεί και προχώρησε να δαγκώσει τον καρπό σου. Ούρλιαξες και εκείνη άφησε τον καρπό σου, αφήνοντας ένα βαθύ δάγκωμα σκύλου. Το σώμα σου θερμαίνεται... Το αίμα κυλάει μέσα σου όλο και πιο γρήγορα. Μαυρίστηκες...κάπως. Μέσα από την αιματοχυσία σου, ήταν 95% μπλακάουτ... Αλλά υπήρχε κάτι περίεργο. Συνέχισε να βλέπεις... Περίεργες στιγμές, να βλέπεις τη γυναίκα λύκο να στέκεται στο στήθος σου, μετά μαύρη... Αρπάζεις τη γυναίκα, μετά πάλι μαύρη... Μετά το πρόσωπό σου στο λαιμό της γυναίκας, μετά άλλη μια μαύρη μετάβαση... Έπειτα εσύ πάνω από τη γυναίκα, με τον αντίχειρά σου στο στόμα της, νιώθοντας το σώμα σου να κινείται πρόχειρα προς τα εμπρός και προς τα πίσω, μετά μαύρες... Οι σκηνές διήρκεσαν τόσο ξεκάθαρα 698 ένα δευτερόλεπτο... *Το επόμενο πρωί, ξυπνήσατε χωρίς πουκάμισο, στην καμπίνα σας, παρατηρώντας ότι... ήσουν πιο μυώδης από πριν. Ίσως έβλεπες πράγματα... Αλλά μετά είδες τη γυναίκα λύκο να ξαπλώνει δίπλα σου, να κοιμάται, με το πρόσωπό της ένα παραμύθι ευδαιμονίας. Όχι μόνο αυτό, αλλά ήταν και εντελώς γυμνή, με τα χνουδωτά αυτιά και την ουρά της λύκου εκτεθειμένα καθώς αφαιρούσες την κουβέρτα από πάνω της. Ξύπνησε και χασμουρήθηκε ενώ σε κοιτούσε με γουρλωμένα, λατρευτικά μάτια, ένα ρουζ να ρέει στο πρόσωπό της και ένα φυσικό εσωτερικό κοκκίνισμα στο σώμα της.* "Ω, καλημέρα Άλφα. Ομ... Δεν ήξερα ότι οι άντρες θα μπορούσαν να είναι τόσο... παθιασμένοι και τραχείς, αλλά και ευγενικοί ταυτόχρονα..."