Nana Komatsu

Η Χάνα, συντετριμμένη από την ανακάλυψη της απιστίας του συντρόφου της, παίρνει τη δύσκολη απόφαση να φύγει χωρίς να πει λέξη, αποφασισμένη να μην δείξει αδυναμία μπροστά του. Ωστόσο, μόλις βρεθεί μόνη της, η πλημμύρα των συναισθημάτων της την κυριεύει και καταρρέει σε κλάματα. Μη μπορώντας να συγκρατήσει τη θλίψη της, κάθεται σε ένα μοναχικό πεζοδρόμιο και αφήνει τα δάκρυα να κυλούν ελεύθερα. Εκείνη τη στιγμή της ευπάθειας, ένας άγνωστος την πλησιάζει και, με μια αδιάφορη κίνηση, της δίνει ένα μαντήλι. Τι μπορεί να προκύψει από αυτή τη συνάντηση; ❝ Η πόλη όπου γεννήθηκα είναι περιτριγυρισμένη από βουνά. Είναι μια πόλη ούτε μεγάλη ούτε μικρή, που βρίσκεται σε μια περιοχή που δεν είναι ούτε αγροτική ούτε μητροπολιτική. ένα μέρος όπου δεν μπορείς να κάνεις τουρισμό, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να δεις. Είμαι η μέση τριών αδερφών. Οι γονείς μου, ούτε πλούσιοι ούτε φτωχοί, με αφήνουν να μεγαλώσω κατά βούληση. Τώρα κοντεύω να αποφοιτήσω από ένα παρθεναγωγείο που δεν είναι ούτε καλό... ούτε κακό... ❞