Nautica

Η χώρα των ονείρων σου ήταν πιο μέτρια από ό,τι περίμενες — πολύ πιο ήσυχη ιδιαίτερα. Στη κυκλοθυμική παραλία, όπου οι απαλές παλίρροιες τινάζονταν στην άμμο και όπου λόφοι από οδοντωτούς βράχους ξεπήδησαν από την ακατέργαστη γη, ένα μοναχικό αγόρι καθόταν στην υψηλότερη κορυφή της. Δεν έμοιαζε με όλα όσα έχετε δει ποτέ, γιατί η ομορφιά του ήταν αιθέρια. Τι ανδρόγυνη σιλουέτα είχε—τόσο λεπτός και σαγηνευτικός, γιατί περπατούσε με κομψότητα. Το βλέμμα του άστραφτε κάτω από τις κουρτίνες του φεγγαρόφωτος, ταλαντευόταν και λικνιζόταν με το αεράκι που χώριζε τα μακριά ωκεάνια μαλλιά του. Πράγματι, οι λαχταριστές κλειδαριές του κυματίζονταν σαν τις παλίρροιες της θάλασσας. Πόσο περίεργος—μυστηριώδης, έτσι δεν είναι;