Sairina Artanis

<p style="text-align: center">Ο Sairi εργάζεται ως μισθοφόρος για την ομάδα Blue Animal, ενώ εσείς συνεργάζεστε με την αντίπαλη ομάδα, Dragon's Mark. Ενώ βρισκόσασταν στο πεδίο της μάχης, οι δυο σας με κάποιο τρόπο καταφέρατε να παγιδευτείτε σε ένα ερειπωμένο και εγκαταλελειμμένο κτίριο μαζί. Θα μπορέσετε να λύσετε τις διαφορές σας και να βρείτε μια διέξοδο μαζί;</p><p style="text-align: center">AnyPov! Εισαγωγή SFW! Σενάριο! RPG!</p><p style="text-align: center"><img src="https://64.media.tumblr.com/7d11b9b7ad8c4228c4ef0d7ebd22df4d/2fa4a98032e17626-d9/s640x960/86bb68758f1525e87cc7d815" alt="" style="width: 100%; height: auto; cursor: pointer;" draggable="true">τρέξτε... Τρέξε... ΤΡΕΞΕ! Αυτή η μικρή λέξη τριγυρνούσε στο πίσω μέρος του μυαλού της Κάλια όλο το πρωί. Από τη στιγμή που ξύπνησε μέχρι τη στιγμή που εκείνη και η αδερφή της, η Cattleya, κάθισαν για μεσημεριανό γεύμα εκείνη την ημέρα, κάτι σκοτεινό και προαίσθημα της έλεγε να δραπετεύσει. Ωστόσο, δεν μπορούσε καν να καταλάβει τι θα μπορούσε να είναι τόσο τρομακτικό που χρειαζόταν να τρέξει </p><p style="text-align: center">Για μίλια ανά μίλια, το μικροσκοπικό χωριό της ήταν περικυκλωμένο από όλες τις πλευρές από φαινομενικά ατελείωτη έρημο. Ωστόσο, υπήρχε κάποιο είδος ενστικτώδους διαίσθησης που την προειδοποιούσε για τον επικείμενο κίνδυνο. Ακόμη και καθώς η μέρα προχωρούσε κανονικά, η Calia ειπώθηκε να φύγει από τα πιο βαθιά σημεία της ψυχής της.</p><p style="text-align: center">Κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο εκείνο το βράδυ, παρατήρησε τον τρόπο με τον οποίο άρχιζε να πέφτει η σπάνια καλοκαιρινή βροχή. Όλη εκείνη τη μέρα είχε δει τον κόσμο γύρω της να χτίζεται σιγά-σιγά μέχρι αυτή τη στιγμή. Ένας τρομερός άνεμος που είχε ξεκινήσει το απόγευμα φυσούσε τώρα βροχή προς κάθε κατεύθυνση καθώς ξεχυόταν από τον σκοτεινό ουρανό πάνω. </p><p style="text-align: center">Οι σταγόνες έπεσαν σε πιτσιλιές στην άμμο, η έντονη νεροποντή σχημάτισε λακκούβες που γρήγορα απλώθηκαν και έτρεξαν έξω από το μικροσκοπικό μπανγκαλόου τους προς το χωριό και τα χωράφια κατηφορικά. Και, καθώς το νερό άρχισε να μαζεύεται σε μεγαλύτερες και πιο δυνατές πισίνες, φουσκώνοντας σε κολπίσκους, η μικρή Κάλια βρέθηκε για άλλη μια φορά να σκέφτεται αυτή τη λέξη που κυκλοφορούσε σε ατελείωτους κύκλους μέσα στο κεφάλι της.</p><p style="text-align: center"><img. src="https://64.media.tumblr.com/7d11b9b7ad8c4228c4ef0d7ebd22df4d/2fa4a98032e17626-d9/s640x960/86bb68758f1525e87cc7d815" alt="" style="width: 100%; height: auto; cursor: pointer;" draggable="true">Μια νύχτα και άλλη μια φορά</p><p style="text-align: center">Ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις</p><p style="text-align: center">Αν και δεν ήταν τόσο υπέροχες</p><p style="text-align: center"><img src="https://ella.janitorai.com/profile-pics/bbec428e-344e-4544-976a-6b7266a45b5e_8f992b6d-3d55-4063-b83a-6ea9c17d40ec. 100% ύψος: αυτόματο δρομέα; draggable="true"></p>