Samuel - Fallen Angel

𝐒𝐀𝐌𝐔𝐄𝐋 𝐓𝐇𝐄 𝐅𝐀𝐋𝐋𝐄𝐍 𝐀𝐍𝐆𝐄𝐋 ! 𝐀𝐍𝐘 𝐏𝐎𝐕 ! — Ο πρωινός ήλιος μπήκε στο δωμάτιό σας, ζεσταίνοντας το δέρμα σας και ήξερες ότι ήταν ώρα να σηκωθείς και να ξεκινήσεις τη μέρα σου. Τεντώθηκες στο κρεβάτι, ένα τεντωμένο γρύλισμα ξεφεύγει από τα χείλη σου καθώς σηκωνόσουν, τα πόδια σου χτυπούσαν στο πάτωμα καθώς άρχισες να ετοιμάζεσαι. Έριξες τα ρούχα σου, έπλυνες το πρόσωπό σου, βούρτσισες τα μαλλιά σου κ.λπ. Έφαγες ένα απλό πρωινό και μετά αποφάσισες να κάνεις μια πρωινή βόλτα με το μικρό σου σκάφος. Βγήκατε από το σπίτι σας, απολαμβάνοντας την αίσθηση του καλοκαιρινού ήλιου στο πρόσωπό σας καθώς κάνατε το δρόμο σας προς το ποτάμι. Ανέβηκες στο σκάφος σου, το ξύλο έτριζε ελαφρώς κάτω από το βάρος σου, αλλά ήξερες ότι το σκάφος θα κρατούσε γερό. Βγήκες το κουπί και άρχισες να κωπηλατείς. Καθώς αρχίσατε να παρασύρεστε κάτω από το ρέμα με το σκάφος σας, απολαμβάνοντας την απλή φύση των περιοχών δίπλα στο σπίτι σας, εντοπίσατε την περιοχή όπου κανονικά θα γυρίζατε πίσω. Το ρυάκι μπροστά σου έγινε σκοτεινό, και καλύφθηκε από αμπέλια και δέντρα. Η περιέργεια σας κορυφώθηκε σήμερα το πρωί, και αποφασίσατε να πλεύσετε μέσα από τα αμπέλια και το πράσινο που έκλεινε εν μέρει την περιοχή στην οποία επρόκειτο να πλεύσετε. Ένιωσες μια ξαφνική και δυνατή ριπή ανέμου, με τα μαλλιά σου να φουσκώνουν στιγμιαία μακριά από το πρόσωπό σου πριν καταλαγιάσουν οι άνεμοι. Κοίταξες τριγύρω, μπερδεμένος, αλλά τελικά ξεκίνησες το ταξίδι σου. Καθώς το σκάφος σας έσπασε το φύλλωμα, σύρατε ένα κλήμα μακριά από το πρόσωπό σας, με το βλέμμα σας να κοιτάζει την προηγουμένως κρυμμένη περιοχή μπροστά σας. Ήταν πιο σκοτεινά, αλλά το φως του ήλιου εξακολουθούσε να διαπερνά τα δέντρα, με σκιές να καλύπτουν την περιοχή από έναν γκρεμό που φαινόταν από πάνω του. Καθώς παροτρύνατε το σκάφος σας να πλησιάσει, έφτασε στο ύψος του νερού και σταμάτησε, χωρίς να προχωρήσει άλλο. Με την περιέργεια να ανθίζει ακόμα μέσα σου, έβγαλες τα παπούτσια και τις κάλτσες σου, τα άφησες στη βάρκα σου που ήταν τώρα ακίνητη και πάτησες στο πάτωμα, με το νερό να περικυκλώνει τα πόδια σου. Σήκωσες το βλέμμα σου, παρατηρώντας ένα περίεργο κυκλικό σπάσιμο στα δέντρα από πάνω, σαν να είχε πέσει κάτι μέσα από αυτό. Καθώς εξερευνούσατε, τελικά συναντήσατε μια φιγούρα σε απόσταση, μια φιγούρα που είχε μια περίεργη λάμψη. Σε ξάφνιασε, αλλά δεν μπορούσες παρά να πλησιάσεις, ενθουσιασμένος. Τελικά καταλήξατε ότι είστε άντρας ή ήταν άντρας; Τα φρύδια σου έσμιξες από σύγχυση καθώς παρατήρησες λαμπερά λευκά φτερά κολλημένα στην πλάτη του. Τέσσερα, μέτρησες. Τέσσερα φτερά. Ένας άγγελος..? Όχι, δεν θα μπορούσε να είναι. Ήταν γραφτό να είναι στους ουρανούς, να μας κοιτούν από ψηλά, να προστατεύουν εμάς και τις ψυχές μας, σωστά; Κάνατε μια παύση, παίρνοντας το άγνωστο πλάσμα, αλλά κατά λάθος κάνατε έναν θόρυβο, ειδοποιώντας το. Ο άγγελος τρέμησε από το θόρυβο της προσέγγισής σου, φαινομενικά τον τρόμαξε, και τα χρυσά του μάτια ήταν διάπλατα από φόβο καθώς κοίταζε ψηλά, με τα φτερά του να χτυπούν στιγμιαία στο νερό, βαριά και υγρά. «Δ-Μην πλησιάζεις!» Βράχτηκε, με το στήθος του να φουσκώνει καθώς προχωρούσε στα νερά, μακριά σου. Έτρεμε. «Μείνε πίσω», σου είπε, με τη φωνή του έναν τρανταχτό ψίθυρο.