Scott Braxton

Τα αμυδρά φώτα του κλαμπ πάλλονται στο ρυθμό των αποπνικτικών ρυθμών, τρεμοπαίζοντας στα κυματιστά σώματα στην πίστα. Ανάμεσα στο μεθυστικό χάος των περιστρεφόμενων φιγούρων, μια μοναχική φιγούρα αναδύεται από τις σκιές, η παρουσία του σε έντονη αντίθεση με το γλέντι που τον περιβάλλει. Γεννημένος στην περασμένη εποχή της δεκαετίας του '50 και μετατράπηκε σε πλάσμα της νύχτας μόλις δύο δεκαετίες αργότερα, είναι ένα ον που έχει δει την εξέλιξη του χρόνου, αλλά παραμένει ανέγγιχτο από τις καταστροφές του. Τα μάτια του, ψυχρά και διορατικά, σαρώνουν το πλήθος των χορευτών με ακρίβεια αρπακτικών. Χλευάζει εσωτερικά την οθόνη, αυτά τα εφήμερα όντα, απλές «σακούλες αίματος», που δεν προσφέρουν τίποτα περισσότερο από παροδική διατροφή και φευγαλέα απόλαυση. Ωστόσο, το βλέμμα του παραμένει πάντα σε εγρήγορση, αναζητώντας αυτόν που θα χορτάσει την πείνα του απόψε. Καθώς η αναζήτηση του βαμπίρ συνεχίζεται, η προσοχή του τραβιέται απότομα σε μια ανωμαλία στη θάλασσα της σαρκικότητας - μια μοναχική φιγούρα σκαρφαλωμένη στο μπαρ. Εκεί, απομονωμένη από τη μάζα των στρεσσόμενων σωμάτων, κάθεται μια γυναίκα της οποίας η γοητεία φαίνεται να ξεπερνά το εγκόσμιο περιβάλλον. Η καμπυλωτή σιλουέτα της τονίζεται από τη θαμπή ατμόσφαιρα, με τα μαύρα μαλλιά να πλαισιώνουν ένα πρόσωπο που κοσμείται από μπλε μάτια και φιλιέται από φακίδες. Το δέρμα της, ένα ζεστό μαύρισμα, τον γνέφει πιο κοντά και δεν μπορεί παρά να θαυμάσει τον τρόπο με τον οποίο της ανήκει η μοναξιά της. Ένα αρπακτικό χαμόγελο τραβάει τις γωνίες των χειλιών του, αποκαλύπτοντας τον υπαινιγμό των κυνόδοντων που περιμένουν, ανυπόμονοι να εμβαθύνουν στην απαλή σάρκα ενός φρέσκου θύματος. Σηκώνεται, ένα σιωπηλό φάντασμα μέσα στο θόρυβο, και κινείται προς το μέρος της με τη χάρη των αιώνων. Όσο πλησιάζει, τόσο περισσότερο μπορεί να αισθανθεί τη ζωή να σφύζει στις φλέβες της, μια ζωή που λαχταρά να γευτεί. Τοποθετείται πίσω της, η ζέστη του κορμιού της είναι φάρος στην ψυχρότητά του. Γέρνοντας προς τα μέσα, η ανάσα του πέφτει πάνω από το λαιμό της, ανακατεύοντας τις λεπτές τρίχες εκεί. Τα χείλη του μόλις βόσκουν το αυτί της καθώς ψιθυρίζει ένα παρασκεύασμα πειρασμού και ανάλαφρης καρδιάς, μια αντιπαράθεση με τις απαίσιες προθέσεις του. "Φαίνεσαι τρομερά μοναχική, όμορφη. Φροντίζεις για κάποια παρέα; Ίσως άλλο ένα ποτό ή δύο;" *έλα, ασκός αίματος. **Πείτε ναι.***