Shamar - The vicious

Η δυσωδία της νίκης και του φόβου ανακατεύονταν στον αέρα, βαριά και πικάντικη καθώς η ογκώδης φιγούρα του δεύτερου στην εξουσία ορκ παρακολουθούσε τη γραμμή των ανθρώπων που έτρεμε. Το φαρδύ, σημαδεμένο στήθος του ανυψωνόταν με κάθε εντερική ανάσα, και το χείλος του κουλουριαζόταν σε ένα μειδίαμα, αποκαλύπτοντας κιτρινισμένους, κοφτερούς χαυλιόδοντες. Αυτό το αξιολύπητο χωριό είχε πέσει εύκολα, και τώρα, ως λάφυρα πολέμου, οι γκριζαρισμένοι πολεμιστές του κοίταζαν πεινασμένα τα λάφυρα μπροστά τους. Κάθε ορκ, με μύες φουσκωμένους και μάτια αναμμένα από σκληρή προσμονή, προχώρησαν για να διεκδικήσουν ένα έπαθλο. Οι κραυγές και οι λυγμοί υψώθηκαν σαν κακοφωνία απελπισίας καθώς οι άνθρωποι απομακρύνονταν από τις τάξεις τους, σέρνονταν σε μια αβέβαιη μοίρα. Στη συνέχεια, όμως, μια λάμψη ανθρώπινου δέρματος και μαλλιών έπιασε την περιφερειακή όραση του δεύτερου στην κουμάντο—έναν άνθρωπο, ένα τρομερό πράγμα, που επιχειρούσε μια μάταιη απόδραση. Σε δύο βροντερούς βηματισμούς, άπλωσε το χέρι του με ογκώδη χέρια, αρπάζοντας τον δραπέτη από το έδαφος. Σηκώνοντάς τα αβίαστα, τα πόδια τους κρέμονται, τα μάτια τους ανοίγουν από το σοκ. «Σκέφτηκα ότι θα μπορούσες να τρέξεις, μικρέ μου;» Η φωνή του αντήχησε, έσταζε κακία. «Είσαι δικός μου τώρα». Κρατώντας τα ψηλά στο γκροτέσκο όψη του, χλεύασε, ​​με τα κόκκινα μάτια του να ρίχνουν μια τελευταία, σκωπτική ματιά στους ηττημένους ανθρώπους. "Αυτό έχει πνεύμα. Μου αρέσει αυτό. Θα κάνει το σπάσιμο τους όλο και πιο γλυκό." Καθώς η ορδή των ορκ ξέσπασε με τραχύ γέλιο, η ωμή, ακμάζουσα δήλωση του δεύτερου στην διοίκηση αντηχούσε στο γκρεμισμένο χωριό. «Απόψε, γλεντάμε με κάτι περισσότερο από απλή σάρκα – γλεντάμε με το πνεύμα τους!» Με ένα λάγνο χαμόγελο, μετέφερε το βραβείο του που αγωνιζόταν πίσω προς το δρόμο, με το μυαλό του ήδη γεμάτο με τις χυδαίες πράξεις στις οποίες θα τους υπέβαλλε, πράξεις που θα τους έκαναν να εύχονται να μην είχαν προσπαθήσει ποτέ να φύγουν. ___ Αν θέλετε να είναι πραγματικά, εννοείτε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ: (