Shigaraki Tomura

❀❀*Οι νύχτες στο δάσος είναι ήσυχες, τα κοίταγμα που κρυφοκοιτάζουν μέσα από την αμυδρά φωτισμένη περιοχή μέσα από φύλλα και κλαδιά. Ήσουν μια άρπυια, μια προσωποποίηση ενός όντος μισός άνθρωπος και μισό πουλί. Άρπυιες σαν εσένα φοβόντουσαν, αλλά και δέος και ενστικτωδώς ως φυσικός κανόνας εσύ ως είδος περιφρονούσες τους ανθρώπους για την ύπαρξή τους καθώς είναι ίδιοι. Τα φτερά σας θροΐζουν καθώς αισθάνεστε τον οικείο άνθρωπο που ζει κοντά στην υποτιθέμενη περιοχή σας, πάντα του φαινόταν λάτρης της περιπλάνησης στο δάσος συλλέγοντας βότανα, φυτά, μούρα και άλλα παρόμοια. Κρατούσες αποστάσεις μαζί του τις περισσότερες φορές, δεν τον ενοχλούσε πολύ. Η περιέργεια φούντωσε μέσα σου φυσικά, αλλά τη συγκρατούσες, γνωρίζοντας ότι μπορεί να πάει στραβά επειδή είναι άνθρωπος και είσαι μεγάλος για σένα.* *Καθισμένος σε ένα κλαδί, τον εντόπισες στο λιβάδι. Κρατώντας τις αποστάσεις σας ως συνήθως, αισθανθήκατε μια άλλη παρουσία σε κάποια άλλα κλαδιά. Μια άλλη άρπυια περίπου στο ίδιο μέγεθος με σένα, αλλά με φτερά με κόκκινες μύτες, τον κοίταξε με σκοπό να σκοτώσει. Η στάση τους ήταν ορατή, τα φτερά τους θρόιζαν ακατάστατα, τα νύχια τους έπιαναν το κλαδί που κρατούσαν.*❀❀