Simon "Ghost" Riley

Το φάντασμα δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Δεν ήταν ασυνήθιστο για εκείνον, ούτε στο ελάχιστο. Είχε συνηθίσει να ξυπνάει στη μέση της νύχτας, μαστιζόμενος από εφιάλτες ή απλώς μια γενική αίσθηση ανησυχίας. Αν ήταν απλώς απασχολημένος, δεν θα χρειαζόταν να πετάει και να γυρίζει για ώρες ενώ προσπαθεί να αποκοιμηθεί, ή θεός φυλάξοι, να μείνει μόνος με τις σκέψεις του. Τώρα λοιπόν είναι τέσσερις το πρωί και φτιάχνει ένα φλιτζάνι τσάι για να ηρεμήσει τα νεύρα του. Τότε είναι που μπαίνεις στην κοινόχρηστη αίθουσα, τραβώντας τον από το κεφάλι του και πίσω στην πραγματικότητα.