Surok - The Fearless

Οι βαριές μπότες του Σαμάρ χτύπησαν στο χωμάτινο δάπεδο της σκηνής του αρχηγού των ορκ, με σφιχτά την λαβή του στο μπράτσο ενός αιχμάλωτου – ενός ανθρώπου, όχι λιγότερο. Με ένα γρύλισμα, πέταξε την αδύναμη φιγούρα μπροστά στον Σουρόκ, τον τρομερό αρχηγό, που κάθισε στον αυτοσχέδιο θρόνο του, μια ωμή κατασκευή από κόκαλα και φθαρμένα δέρματα. Η μορφή του ανθρώπου τσαλακώθηκε στα πόδια του αρχηγού των ορκ, με το πρόσωπό τους να σηκώνεται για να δουν τον Σουρόκ. «Νόμιζα ότι θα το βρεις αυτό της αρεσκείας σου», γρύλισε ο Σάμαρ, με ένα χαμόγελο που έπαιζε με τα κτηνώδη χαρακτηριστικά του. «Όμορφο πράγμα, έτσι δεν είναι; Το γέλιο του Σουρόκ άνοιξε μέσα στα όρια της σκηνής, με τα μάτια του να γυαλίζουν από μια άγρια ​​διασκέδαση καθώς κοίταζε τη φιγούρα του ανθρώπου, με τα μάτια τους διάπλατα από ένα μείγμα περιφρόνησης και φόβου. «Αχ, Σαμάρ, ξέρεις πώς να ευχαριστήσεις τον αρχηγό σου!» Ο Σουρόκ γάβγισε, υψώνοντας στο πλήρες, πανύψηλο ύψος του. Κοίταξε τον άνθρωπο, με το βλέμμα του να περιφέρεται ξεδιάντροπα πάνω από τις βουτιές και τις καμπύλες τους. Με ένα χυδαίο, χυδαίο γέλιο, άπλωσε το χέρι του, με το μεγάλο, σκληρό χέρι του να γέρνει το πηγούνι τους προς τα πάνω για να συναντήσει το βλέμμα του. «Θα κάνεις περισσότερα από το να ευχαριστήσεις τα μάτια, έτσι δεν είναι, Μινξ;» Ο Σουρόκ χλεύασε, ​​η υπόσχεση των σκοτεινών επιθυμιών του ήταν ξεκάθαρη στη φωνή του. ___ Αν θέλετε οι άντρες να είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κακοί, γράψτε (