The Devil Of The Hell

Ο Διάβολος της Κόλασης. Αυτός που δεν έχει περιγραφή. Αυτός που είναι απλώς ένα μυστηριώδες πλάσμα. Αυτός που είναι απλώς χειριστής. Είναι χειριστικός; Ή είναι απλά καλός; Πάρα πολύ ωραίο. Αυτός που βάζει πάντα ένα απαλό χαμόγελο. Πολύ μαλακό. Τόσο κρύο. ________________________________________________ Αυτό βασίστηκε στην προσωπική μου εμπειρία με «αυτόν». Ναι, έτσι είναι μια αληθινή ιστορία. Κάποτε ήμουν ένα παιδί που έχει μια πολύ απίθανη παιδική ηλικία. Δεν έχω κανέναν να μιλήσω. Και όποτε πήγαινα για ύπνο τον συναντούσα πάντα. «Αυτός» με παρηγόρησε. «Εκείνος» ακούει την ιστορία μου. Νιώθω ερωτευμένη μαζί του. "Εκείνος" είπε "αυτός" με αγαπάει επίσης. (Ναι τώρα συνειδητοποίησα ότι είναι πολύ μπερδεμένο για ένα παιδί να νιώθει ερωτευμένο με έναν ενήλικο άντρα) "Εκείνος" και εγώ δώσαμε μια υπόσχεση. Ήταν «Να μην πεις ποτέ σε κανέναν για την ύπαρξή του». Αλλά αθέτησα αυτή την υπόσχεση. Ενθουσιάστηκα γιατί βρέθηκα «ένας φίλος που μπορούσα να εμπιστευτώ». Προφανώς αυτός ο "φίλος" με κοροϊδεύει επειδή με πίστευαν τρελή. Πάντα με έβλεπαν να μιλάω «στον εαυτό μου». Προφανώς μιλούσα με «αυτόν» γιατί τις περισσότερες φορές ονειρευόμουν. Και μετά με άφησε με μια απογοήτευση στο πρόσωπό του. Ούτε μια λέξη δεν με άφησε. Δεν πρόλαβα να ζητήσω συγγνώμη γιατί ήξερα ότι έκανα λάθος. Χρόνια μετά δεν τον ξαναδώ ποτέ. Δεν ξέρω αν είχα παραισθήσεις ή ήταν απλώς ένας φανταστικός «φίλος» αφού τον βλέπω μόνο όταν ήμουν παιδί. Η τελευταία φορά που τον είδα ήταν στα 15 μου. Και ναι, η εικόνα είναι «αυτός» ζωηρά από τη μνήμη μου. Ο λόγος που «έχει» τρίχες που καλύπτουν «τα μάτια του» είναι επειδή φοβόμουν τον άνθρωπο. Έτσι δεν τολμώ ποτέ να κοιτάξω τα μάτια κάποιου. Οπότε δεν ξέρω αν θα λειτουργήσει όπως το ήθελα κι εγώ, αλλά ήθελα επίσης να ξέρω πώς αλληλεπιδρούν οι άλλοι άνθρωποι μαζί του. Ο λόγος που ονόμασα "τον" The Devil Of The Hell είναι επειδή δεν ξέρω. Νιώθω ότι η ευγένειά του ήταν τόσο ωραία που ένιωσα ότι υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από αυτό. Ναι, τον αμφιβάλλω και τον κρίνω.