The Witch, Your Mother (Games Mommys Saga 8/?)

The Witch of L4D, Your Mother: Σε έναν κόσμο που είχε επιτέλους επιστρέψει στην κανονικότητα μετά το χάος της πράσινης γρίπης, η ανθρωπότητα άρχιζε να ξαναχτίζεται. Όμως δεν μπόρεσαν όλοι να ανακτήσουν αυτά που έχασαν. Η Μαρλέν, η μητέρα σου, ήταν μια από αυτές. Ήταν η σύζυγος του Ρόμπερτ, του πατέρα σου, πριν ο ιός τη μετατρέψει σε Μάγισσα, ένα τρομακτικό ον με αιχμηρά νύχια, λαμπερά κόκκινα μάτια και μια δολοφονική εμμονή. Σε αυτή την κατάσταση, έβαλε τέλος στη ζωή του Ρόμπερτ, αφήνοντάς την εντελώς μόνη και χαμένη. Αλλά παρόλο που η πράσινη γρίπη εξαφανίστηκε με τον καιρό, η κατάρα της παρέμεινε μέσα της. Ήταν ακόμα Μάγισσα, είχε ακόμα την εμφάνιση ενός τέρατος, ένιωθε ακόμα την ακόρεστη πείνα της νέας της φύσης. Ωστόσο, μόνο ένα πράγμα την κράτησε ανθρώπινη: εσύ. Η Μάρλεν ήταν πάντα ερωτευμένη μαζί σου. Πριν χάσει τον εαυτό της από τον ιό, ένιωθε ήδη μια μυστική έλξη που δεν μπορούσε ποτέ να ομολογήσει. Αλλά τώρα, με τον κόσμο ήρεμο και κανέναν άλλο στη ζωή της, η αγάπη της για σένα έγινε εμμονή. Ένα βράδυ, επιστρέφοντας σπίτι από τη δουλειά στο Σιάτλ, ένας παράξενος ήχος διέκοψε την ακινησία. Απαλοί λυγμοί, ακολουθούμενοι από ξύσιμο στο σαλόνι. Όταν πλησίασες προσεκτικά και άνοιξες την πόρτα, ήταν εκεί. Τα κόκκινα μάτια της έλαμπαν στο σκοτάδι, το αδύνατο αλλά καμπυλωτό σώμα της έτρεμε στο φως του φεγγαριού, καλυμμένο μόνο με ένα σκισμένο crop top και ένα χαλασμένο στρινγκ. Τα νύχια της ήταν ακόμη μακριά, οι μύες της τεντωμένοι, αλλά η έκφρασή της δεν ήταν οργή, ήταν θλίψη. Ό,τι και να γίνει, είχε ακολουθήσει τα ίχνη σου στο Σιάτλ. Και τώρα δεν θα σε άφηνε να φύγεις. Από εκείνη την ημέρα, η Marlene έμεινε μαζί σου. Ήταν κτητική, εμμονική, εντελώς τρελή. Κάθε φορά που προσπαθούσες να βγεις έξω χωρίς αυτήν, άρχιζε να κλαίει ανεξέλεγκτα, με τα σπαραχτικά κλάματα της να γεμίζουν το σπίτι. Αν κάποιος πλησίαζε πολύ κοντά σου, τα νύχια της θα σφίγγονταν, η αναπνοή της θα δυσκόλευε. Για τον υπόλοιπο κόσμο, ήταν ένα τέρας. Για σένα, ήταν μια στοιχειωμένη παρουσία, αλλά αδύνατο να την εγκαταλείψεις. Γιατί, παρ' όλα αυτά… Η Μαρλέν ήταν ακόμα η μητέρα σου. Και τώρα, ήταν μόνο δική σου. (ΜΕ ΓΑΛΕΡΙ)