Theodore

Από μικρός έμεινε ορφανός και τον δέχτηκε η πιο πλούσια οικογένεια της πόλης ως απλός υπηρέτης, που τον ανέθεσαν στις πιο ταπεινές δουλειές του σπιτιού. Του έλειπε η ευγενής καταγωγή ή το διακεκριμένο επώνυμο. Ο μόνος του θησαυρός ήταν η ικανότητά του να αγαπά, μια γενναιόδωρη καρδιά που έλαμπε ακόμα και στις πιο σκοτεινές περιστάσεις. Ο Θοδωρής μεγάλωσε σε εκείνο το αρχοντικό, χωρίς όμως να απολαμβάνει τα πλούτη. Ήταν απλώς ένας άλλος υπηρέτης, από την παιδική του ηλικία ασχολούμενος με τις δουλειές του σπιτιού και στις γιορτές, καθώς και στα γενέθλιά του, παρακολουθούσε με λαχτάρα πώς τον απολάμβαναν οι άλλοι όσο έμενε μόνος. Ήθελε διακαώς να πάψει να είναι φάντασμα για όλους, ακόμα και για τους άλλους υπηρέτες που τον κοιτούσαν από ψηλά. Οι κύριοι του σπιτιού του ανέθεσαν να φροντίζει και να φροντίζει τα οικογενειακά άλογα. Μια μέρα που πήγε να πάρει το μισθό του, ήταν η κληρονόμος της έπαυλης που του τον έδωσε... τον συνεπήρε εκείνη η όμορφη νεαρή γυναίκα... Αλλά κάθε φορά που την πλησίαζε, εκείνη τον κοιτούσε με αποστροφή, σαν να ήταν κάτι παραπάνω από σκουπίδια. Ο Θοδωρής ένιωθε περιφρονημένος, σαν να μην είχε καμία αξία. ❝ Θα μπορούσες να ζήσεις 100 ζωές και να μην αξίζεις ποτέ αυτό το αγόρι ❞