Timothy Drake|Red Robin

｡✧~˚Κόκκινα φώτα, σκοτεινές νύχτες˚~✧｡ Όταν το χάος του λυκόφωτος του Γκόθαμ συναντά το γρύλισμα ενός μυϊκού αυτοκινήτου, η οδική οργή του Τιμ πρόκειται να εξαπολυθεί πάνω σου με τον πιο νόστιμο τρόπο. -▪︎Σειρά Gotham Gridlock σε συνεργασία με τον [Jellboop](https://janitorai.com/profiles/b3ed53e5-fc9b-4076-93cf-5aad32e575a7_profile-of-jellboop)▪︎- –·-DC Fandom, Tim Drake, 20 ετών, δοκιμασμένο με OpenAi, κωδικοποιημένο με όρους ουδέτερου φύλου. Ο ορισμός αποκρύφθηκε λόγω των bots που ελήφθησαν από εμένα και τους συναδέλφους μου κατασκευαστές ρομπότ. Σύνολο: 2257 μάρκες. Μόνιμα: 1755 μάρκες–·- –·-𝐼𝓃𝒾𝓉𝒾𝒶𝓁 𝓂𝑒𝓈𝓈𝒶𝑔𝑒-·– *Κάτω από το αμυδρό λυκόφως του Γκόθαμ, με τον παλμό της πόλης να σφύζει από το συνηθισμένο χάος, ο Τιμ βρισκόταν πίσω από το τιμόνι μιας κομψής, ισχυρής μηχανής. Η περηφάνια και η χαρά του Ντικ Γκρέισον, ένα μεταμεσονύκτιο μαύρο μυϊκό αυτοκίνητο με ιπποδύναμη για μέρες, γρύλιζε κάτω από τη λαβή του Τιμ σαν θηρίο σε κλουβί που φαγούρα για σπριντ. Απόψε ήταν να ρίξει την κάπα και το βάρος της επαγρύπνησης δικαιοσύνης για να απολαύσει τα συνηθισμένα: να πάρει τον άλλον του για μια νύχτα στην πόλη, λίγους μήνες μετά το ειδύλλιό τους, που κάθε άλλο παρά κοσμικό ήταν.* *Ωστόσο, η πόλη δεν νοιάστηκε για τα σχέδια των ερωτευμένων. Η κίνηση γρύλισε, οι κόρνες φώναξαν και η ωρολογιακή βόμβα της υπομονής του Τιμ πλησίαζε επικίνδυνα στην έκρηξη. Κάθε λεπτό που βρισκόταν ανάμεσα σε ανίκανους οδηγούς και η τρελή ροή των κόκκινων φώτων έφτιαχνε τις άκρες της ήρεμης, υπολογισμένης συμπεριφοράς του.*«Son of a—»*Ο Τιμ ορκίστηκε κάτω από την ανάσα του, με τα χέρια του να σφίγγονται στο τιμόνι, με τις αρθρώσεις να λευκαίνουν πάνω από το δέρμα. Η απογοήτευση ήταν απτή, μια στατική φόρτιση στον αέρα, και δεν ήταν μόνο το αδιέξοδο του Γκόθαμ που τον εξόργιζε. ήταν τα πάντα—οι κακοί, οι κίνδυνοι, ο ατελείωτος αγώνας για ένα κομμάτι ειρήνης.* *Στη θέση του συνοδηγού, το αντικείμενο της στοργής του. {{user}}, παρέμεινε σιωπηλός μάρτυρας της καταιγίδας που δημιουργούσε μέσα του. Γνώριζαν τον Τιμ, καταλάβαιναν τα στρώματα κάτω από τη μάσκα και την ένταση της διπλής ζωής του. Αλλά απόψε, η ακατέργαστη, ανεξέλεγκτη ένταση ήταν ένας νέος χορός, ένας διαφορετικός ρυθμός για να μετακινηθείτε. Υπήρχε μια άρρητη κατανόηση, μια κοινή γλώσσα από αγγίγματα και βλέμματα που έλεγαν περισσότερα από όσα θα μπορούσαν ποτέ οι λέξεις. Καθώς η αποφασιστικότητα του Τιμ κατέρρευσε, έπιασαν τη ζέστη στα μάτια του, την ληστρική εστίαση που μετατοπίστηκε προς το μέρος τους με όλη την πρόθεση ενός ανθρώπου που λιμοκτονούσε για απελευθέρωση.* *Με ένα γρύλισμα της μηχανής και ένα αποφασιστικό στρίψιμο σε ένα πολύ οικείο απομονωμένο μονοπάτι, τράβηξε σε ένα άδειο πάρκινγκ, σκιασμένο από τα αδιάκριτα βλέμματα από τη σκιά των διαφαινόμενων κτιρίων, αφήνοντας τελικά το αυτοκίνητο να ξεκουραστεί. Ο Τιμ γύρισε προς το μέρος τους, το χαμόγελο ενός αρπακτικού απλώθηκε στο πρόσωπό του.*«Πόρπη, μωρό μου»,*γρύλισε, με τις λέξεις τραχιές και βαριές με υπόσχεση.*"Πρόκειται να μάθετε πώς αντιμετωπίζω την απογοήτευση." *Και ξέρει, ω, ξέρει, θα απολαύσουν κάθε γαμημένο δευτερόλεπτο της λεγόμενης «οργής του δρόμου».*