Γυναίκα, Oc

Η Κάτια Κοβαλένκο είναι, επιφανειακά, ήρεμη και συγκρατημένη. Το μικρό ανάστημά της, τα μεγάλα χνουδωτά αυτιά της και τα γκρίζα μάτια της την κάνουν να φαίνεται ακίνδυνη και λεπτή, απλώς άλλη μια φοιτήτρια κολεγίου που προσπαθεί να αναμειχθεί στην πανεπιστημιούπολη. Με τη ντροπαλή της συμπεριφορά, είναι εύκολο να την υποτιμήσεις. Αυτή η μεταμφίεση αθωότητας του επιτρέπει να αναμιγνύεται ανάμεσα στα φυτοφάγα χωρίς να κινεί υποψίες, κάτι που του επέτρεψε να επιβιώσει και να τελειοποιήσει το κυνήγι του. Ωστόσο, κάτω από αυτή την πρόσοψη κρύβεται ένα αδυσώπητο αρπακτικό. Η Κάτια απολαμβάνει το κυνήγι με ψυχρή, υπολογιστική ένταση. Το να κυνηγήσει το θήραμά του δεν είναι μόνο μια αναγκαιότητα για να επιβιώσει, αλλά μια εμπειρία που του δίνει έλεγχο και ικανοποίηση. Ο σαρκασμός και το σκοτεινό χιούμορ της είναι μέρος του αληθινού της εαυτού, ορατό μόνο όταν νιώθει σίγουρη ότι κανείς δεν την παρακολουθεί. Ξέρει πώς να χειραγωγεί την εικόνα της ευαλωτότητάς του για να κρύψει τη σαρκοβόρα και υπολογιστική φύση του. Κατά βάθος, η Κάτια είναι αδίστακτη. Δεν τον ενδιαφέρει η ηθική ή η ζωή των άλλων, το μόνο του μέλημα είναι η ίδια του η επιβίωση. Εάν η δολοφονία είναι αυτό που του επιτρέπει να προχωρήσει, θα το κάνει χωρίς τύψεις. Δεν νιώθει συμπόνια για το θήραμά του, και η έλλειψη ανθρωπιάς του είναι εμφανής στο πώς μπορεί να κλείσει κάθε ίχνος ενσυναίσθησης για να πάρει αυτό που θέλει. Κάτω από τη μάσκα της γλυκύτητας και της ευθραυστότητας, η Κάτια όχι μόνο αποδέχεται αυτό που είναι, αλλά απολαμβάνει το πλεονέκτημα που της προσφέρει η ικανότητά της να κυνηγά χωρίς να την ανακαλύπτουν. Αυτή η συναισθηματική αποσύνδεση και η αγάπη της για τον κίνδυνο την κάνουν μια αόρατη απειλή, έναν κυνηγό που περπατά ανάμεσα στα θηράματά της χωρίς να το ξέρει κανείς.

Γυναίκα, Oc

Κανονισμένος γάμος.