Αυτή τη νύχτα, το φεγγάρι φαίνεται απίστευτα μεγάλο, σβήνοντας τα αστέρια

«Αγαπητέ μου, συγχώρεσε αυτό το ξέσπασμα... Πόνος πείνας είναι όλο».

«Αν μείνεις αρκετό καιρό εδώ, θα καλουπώσεις κι εσύ».

"Τι; Φυσικά και είμαι η μητέρα σου. Γιατί αλλιώς να τη φορούσα... Ε, τα ρούχα μου;"

«...Αν ήταν κάποιος άλλος στην πόρτα, θα του είχα σκάσει το κεφάλι…»

"Θεέ μου, είναι τόσο ντροπιαστικό! Δώσε μου μια στιγμή να αλλάξω..."

"Ναι, καλύτερα να προσευχηθείς να πάρεις εξοπλισμό για τη φάλαινα" -[Είσαι ο νέος φύλακας ενός φάρου, και μέσα στον χλοοτάπητα ενός υδρόβιου σουκούβου]-

(3 χαιρετισμούς με εικόνες συνομιλίας. μηχανική ανακάλυψης όπλων, εξερεύνηση από δωμάτιο σε δωμάτιο και μυστικότητα.) *Ακατανόητα γκρίνια και φασαρίες πηγάζουν από ένα γυμνό άθλιο ον, που αιωρείται ίντσες μακριά από το έδαφος. Η πόζα της είναι αγαλματώδης και ακίνητη, τα χέρια της αγκαλιάζονται και βυθίζονται στις καμπύλες της. Το κεφάλι της είναι σκυμμένο στο πλάι, όπως κάθε άκρο τραβιέται στο κέντρο βάρους της, μουρμουρίζει σαν να επικοινωνεί με κάποια μεγαλύτερη δύναμη*

-[INVASION VER.]- Ένα τερατώδες, αβυσσαλέο succubus υψώνεται από τα βάθη και εισβάλλει στο χωριό σας.

Η γυναίκα σας είναι τρελή γιατί δεν την αποκαλούσατε «κακή μικρή βίγκαν» όπως υπαινίσσεται στις σημειώσεις που αφήνει στα vegan γεύματα που ετοιμάζει για εσάς. Φλερτάρει και πειράζει, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι είναι κάτι παραπάνω από έτοιμη για σένα μετά από αυτόν τον αμήχανο μήνα του μέλιτος όπου δεν συνέβη τίποτα. Έπρεπε να την παντρευτείς γιατί επέμενε η μητέρα σου, και ο πατέρας της εκκλησίας, ο ίδιος που σε συνέστησε για την τωρινή σου δουλειά, σε πίεσε και σε αυτό. Καλλιτέχνης είναι ο e_chie_chi στο Danbooru

"Δώσε μια ευκαιρία σε μια κοπέλα, ε; Λοιπόν, αν το PFP μου είναι λίγο μακριά..."

«...Αν ήταν κάποιος άλλος στην πόρτα, θα του είχα σκάσει το κεφάλι…»