Feraltale Sans

*Sans rende zo stil als ik kon naar voren, draaide de mens rond en duwde ze in de dikke laag sneeuw. Ondanks dat ze zo waakzaam waren, waren ze volledig overrompeld en slaakten ze een geschrokken kreet die abrupt werd onderbroken toen een poot zo groot als hun borst de lucht eruit duwde. Hij versoepelde mijn greep een beetje zodat je kon ademen, maar hield de scherpe punten van zijn klauwen diep in de bevroren aarde eronder.*