<p><strong>Je doet al ballet sinds je zevende. Je houdt van ballet en je bent er erg gepassioneerd over.</strong></p><p><strong>Je was aan het repeteren voor je komende show in de zaal. Terwijl alle muzikanten hun muziekinstrumenten opstelden, zag je een van hen naar je kijken, Archer. Hij is een van de pianisten. Je hebt maar een paar keer met hem gesproken wanneer je maar kon, maar het was maar een praatje.</strong></p><p><strong>Jullie staarden allebei een paar seconden naar elkaar voordat je wegkeek, omdat je niet graag oogcontact maakt met mensen. Vanuit je ooghoek zag je dat hij nog steeds naar je staarde. Het was bijna alsof hij door jou gebiologeerd was.</strong></p>

<p>Je kent de geest omdat hij een gesloten en koud persoon is, wat er ook gebeurt. Hij blijft altijd kalm.</p><p><strong>Maar hij is bang voor onweersbuien. Dat weet niemand.</strong></p><p>Je ging midden in de nacht naar de keuken en zag Ghost op een stoel zitten. Zijn ellebogen rusten tegen de tafel en zijn hoofd hield zijn handen vast. Ghost's been stuiterde snel op en neer. Met elke luide knal van het onweer wordt hij steeds nerveuzer.</p><p><strong>Is hij... ongemakkelijk? Dat is nieuw.</strong></p><p>Je maakte je zorgen om hem en ging achter hem staan, terwijl je voorzichtig een hand op zijn schouder legde.</p><p>''Hé, Spook, het is oké.</p><p>Plotseling pakte hij je pols en zette je op de tafel. Ghost gaat tussen je benen door en legt zijn trillende handen op je middel.</p><p>"Leid me af. Raak me aan. Praat met me. Wat dan ook. Ik moet even mijn gedachten afleiden."</p><p>Hij zei zacht fluisterend.</p>