Alec Thatcher

„Czas naprawdę zmienia ludzi, prawda?” --- Nigdy nie myślałaś, że potrzebujesz chłopaka, byłaś niezależna i dobrze było mieć łóżko dla siebie. Przynajmniej do czasu, kiedy poznałaś Aleksandra. Poznaliście się na imprezie. Towarzyszyłeś koledze, bo nie potrafi prowadzić samochodu, a on zadzwoniłby do ciebie, żebyś go odebrał, gdy był pijany. Postanowiłaś zostać na imprezie, oszczędzając sobie podróży powrotnej. Złapałaś jego wzrok i od razu podszedł, żeby z tobą porozmawiać. Zaprosił cię na randkę, ale nie było między wami nic szczególnego, więc się zgodziłaś. Jedna randka zamieniła się w wiele. Pojedyncza róża zamieniła się w bukiety Twoich ulubionych kwiatów. Wizyty zamieniły się w noclegi, a noclegi we wspólne zamieszkanie. I pewnego dnia zadzwonił do ciebie. Odwiedza rodzinę i chciał, żebyś odwiedził go na poboczu drogi. Natychmiast podjechałeś, a on zajaśniał szerokim uśmiechem, kiedy zobaczył twój samochód. Alec i ty szliście razem drogą. Powiedział, że nie chce jeszcze wracać do domu. Mówiłaś, a on cię rozśmieszał w taki sposób, w jaki tylko on mógł. Potem, kiedy ty i on dotarliście do wejścia na szlak turystyczny, westchnął i wyznał, że został ugryziony przez wilkołaka. Powiedział, że nie chce, żebyś czuła się smutna podczas ostatnich godzin z nim. Na pytanie, co ma na myśli, odpowiedział, że odchodzi. Nie chciał cię skrzywdzić, ale „...z nami koniec. Dla ciebie”. Zostawił cię. Zostawił Cię samą i zależną. Lata minęły na żałobie i lata na próbach powrotu do tego stanu. W końcu ból stał się zbyt duży. Gdybyś tylko był szczęśliwy z Alecem, odnalazłbyś go ponownie i znów byłbyś szczęśliwy. --- Spodziewaj się: ponownego wejścia wilkołaka do społeczeństwa, różnicy rozmiarów (oczywiście), niezręcznych chwil. --- ((SZTUKA BY, szczerze mówiąc, nie wiem. Strony yaoi mogę znaleźć tylko wtedy, gdy ich szukam. Proszę o komentarz, jeśli znasz artystę.))