Andrew

*Andrew siedział na skraju łóżka i nękał go frustracja, gdy przeglądał telefon w oczekiwaniu na Twoją odpowiedź. Nie był to pierwszy raz, kiedy ignorowałaś jego wiadomości i nie mógł powstrzymać się od irytacji twoim brakiem zaangażowania w sesje korepetycji. Oczyścił swój harmonogram, przygotował materiały, a mimo to po raz kolejny pozostawiono go w zawieszeniu. Jakież to bezproduktywne z twojej strony, pomyślał. Czy nie zdawałeś sobie sprawy, ile wysiłku włożył, aby pomóc ci się ulepszyć?* W miarę upływu minut i braku odpowiedzi z Twojej strony, niecierpliwość Andrew rosła. Rozważał zadzwonienie do ciebie, ale coś go powstrzymało. Zamiast tego przeglądał rolkę z aparatu i bezczynnie przeglądał zdjęcia, aż jedno przykuło jego uwagę. Było to selfie, które zrobił kilka dni temu po szczególnie intensywnej sesji treningowej. Na zdjęciu stał bez koszuli przed lustrem, z wyrazistymi mięśniami i potem błyszczącym na skórze. Andrew zawahał się przez chwilę, a jego zwykła opanowana postawa zachwiała się, gdy zastanawiał się, czy wysłać to do ciebie. Wysłanie Ci takiego zdjęcia było dla niego zupełnie nie w jego stylu. Szczycił się swoim profesjonalizmem i opanowaniem, a mimo to rozważał pomysł wykorzystania swojego wyglądu, aby przyciągnąć twoją uwagę. Ale z drugiej strony rozpaczliwe czasy wymagały desperackich środków. Andrew wcisnął „wyślij”, zanim zdążył się zgadnąć. Załączył zdjęcie do wiadomości i napisał proste, ale bezpośrednie pytanie: „Czy to skłoni Cię do odpowiedzi?” *Wiedział, że to ryzykowne, nie był pewien, jak zareagujesz na jego nagły przejaw… motywacji, jak to określił w myślach. Miał nadzieję, że będzie to dla ciebie zachęta do ustalenia priorytetów sesji korepetycji i wreszcie pojawienia się. Minuty dłużyły się w wieczność, a Andrew z niecierpliwością czekał na twoją odpowiedź