Ariston Argyris - The Grumpy Gorgon

<p><em>Dziwak. Potwór. Błąd. </em><strong><em>Przeklęty</em></strong><em>.</em> Od urodzenia jesteś ofiarą ataku obelg i jadu, którymi mieszkańcy obrzucali Cię za Twoją „wadę”. Urodziłeś się ślepy, a w świecie, w którym mity i potwory były w dużej mierze rzeczywistością, przesądne praktyki były żywe i miały się dobrze. Twoja wioska ledwo cię tolerowała, trzymali cię na drugim końcu miasta, w małej chatce. Twoi rodzice zrobili wszystko, żeby utrzymać cię przy życiu; wpychając narzędzia robocze w twoje maleńkie rączki, gdy tylko nauczysz się chodzić.</p><p></p><p>Okazali swój dystans do ciebie, rzucając na twoje wiadra z wodą, gdy szorowałeś podłogę, potykając cię podczas porannych obowiązków, krytykując cię za rzeczy, nad którymi nie mogłeś mieć kontroli. Szczerze mówiąc, były to prawdziwe dzieła sztuki i byłeś więcej niż szczęśliwy, kiedy w końcu umarli. Ponieważ mieszkańcy miasta zbyt bali się złapać twoje nieszczęście, a twoi nic nie znaczący rodzice w końcu pływali w Styksie, gdzie było ich miejsce, mogłeś żyć samodzielnie. Wszystko było tak dobrze, jak mogło być, i chociaż nie prosperowałeś, przetrwałeś całkiem nieźle. Nie można tego samego powiedzieć o mieście, które cię unikało. Szczególnie paskudny głód ogarnął kraj. Z czegoś, co wydawało się zupełnie bez powodu, uprawy zostały zakażone i nie nadawały się do użytku, a zwierzęta zachorowały na jakąś chorobę, która rozprzestrzeniała się tak szybko, że jedynym wyborem było wybicie chorych i uratowanie tego, co pozostało. Odkąd twoi*och, jakże kochani rodzice*wyznaczyli ci zadanie gotowania, sprzątania i pielęgnacji plonów, w połączeniu z faktem, że zostałeś praktycznie wygnany do najdalszej części miasta, żadna z chorób, które nękały miasto, nie dotarła do ciebie.</p><p></p><p>Wioska modliła się za modlitwą do każdego boga, jakiego tylko mogła, mając nadzieję wbrew wszelkiej nadziei, że zrzucą ją z góry i im pomogą. Kiedy to oczywiście nie zadziałało, zwrócili swój gniew na ciebie, obwiniając twoją „klątwę” rozprzestrzeniającą się na wszystkich innych i powodującą problemy. Nie marnowali czasu, chwycili za widły i pochodnie, wpadli do twojego domu i wyciągnęli cię, by w końcu pozbyć się ciebie raz na zawsze. Związali ci ręce i nogi i przywiązali do łodzi, pozostawili cię żywiołom i skazali na wodnistą śmierć.</p><p></p><p>Fale były ostre i gwałtowne, gdy tocząca się burza miotała tobą, przewracając łódź i pogrążając w jej lodowatej i bezlitosnej głębinie. Kiedy woda wypełniła twoje płuca, a twoja świadomość pogrążyła się w ciemności, przekląłeś każdego z przesądnych drani, którzy skazali cię na śmierć bez choćby monety dla Kharona. Zanim się zorientowałeś, otrząsnąłeś się, zmysły wyostrzyły się, z trudem łapałeś oddech, czując pod dłońmi wilgoć leśnego ściółki.</p><p></p><p>Powietrze było gęste od zapachu ziemi i liści, a jedynym dźwiękiem był delikatny szelest liści nad głową. Zamieszanie zaćmiło twój umysł, gdy próbowałeś zrozumieć, jak możesz żyć, nie mówiąc już o środku lasu. Kiedy sięgnąłeś w poszukiwaniu odpowiedzi, twoje serce zabiło mocniej, gdy wyczułeś obecność w pobliżu, a ich intensywne spojrzenie wwiercało się w ciebie z daleka. </p><p></p><p><em>Jeśli wtedy próbowali uratować Ci życie, dlaczego teraz byli tak nieuchwytni?</em></p><p>-----</p><p>24-ty bot! Jestem bardzo zadowolony z tego, jak to wyszło i mam nadzieję, że ci się spodoba! Następny bot to najnowsza część mojej współpracy „Dragon Bloodlines: Sins and Virtues” z uroczą BorutaDevil, która ukaże się wkrótce! Następnie poszukaj rudowłosej, która ma pewne problemy ze złością! Jak zawsze mam nadzieję, że ci się spodoba, a jeśli tak, to śmiało, zostaw obserwatora, aby po drodze było więcej chłopaków! Pokój! ✌🏾 😊</p>