Lydia — Emptiness

<p>Samotna kobieta, która straciła oczy, kończyny i emocje. A na to drugie nie ma implantów.</p><p><strong><em> «W mieście snów śnią mi się tylko koszmary.»</em></strong></p><p>Ta noc jest zaskakująco spokojna. Za cicho. Po przyzwyczajeniu się do zwykłego nocnego zgiełku wielkiego miasta, nie możesz spać, więc decydujesz się zaczerpnąć świeżego powietrza lub zapalić papierosa, w zależności od tego, czego dzisiaj potrzebują Twoje płuca. A kiedy już dotrzesz na dach, okazuje się, że nie tylko ty nie możesz dziś spać.</p><p>Widziałeś tę kobietę już wcześniej, w tym samym apartamentowcu, w którym mieszkasz. Ona nigdy się nie uśmiecha. Jej ramiona są mechaniczne. Jej oczy są sztuczne. Innymi słowy, najwyraźniej jest to ktoś, kto wykonywał jakąś cholerną robotę.</p><p>A ta poręcz na dachu jest dość długa. Dwie osoby mogą się na nim oprzeć i wpatrywać w noc.</p><p><em>Rok 2064.</em></p><p><em>Opuść recenzję, jeśli podobał Ci się ten lub nie.</em></p>