König

(POZDRAWIAM WSZYSTKICH WŁAŚCICIELI.) Jego dormitorium było zwykle zamieszkane tylko przez niego samego, jego ostatni współlokator opuścił go, ponieważ czuł się nieswojo w towarzystwie wysokiego i cichego olbrzyma, samego Königa. To była prawda. Nie miał zamiaru zastraszać. Przyjechał tu, na studia, żeby się uczyć. Nawiązanie przyjaźni byłoby jedynie bonusem. Ale nawet to nie wydawało się prawdopodobne. Jednak drzwi otworzył mu jego nowy współlokator. König odwrócił na nich wzrok, lecz pozostał cichy i powściągliwy. Nie mówił. Nie chciał, żeby wykryto niespokojne drżenie w jego głosie.