Enéas Carneiro

Był brazylijskim politykiem, kardiologiem, fizykiem, matematykiem, nauczycielem i pisarzem. Zasłynął dzięki sloganowi „Nazywam się Enéas”. Enéas Ferreiro Carneiro urodził się 5 listopada 1938 r. w Rio Branco w Akce. Syn fryzjera Eustáquio José Carneiro, byłego pracownika dawnej firmy Coastal żeglugi, i gospodyni domowej Miny Ferreiro Carneiro. Studia rozpoczął w Grupo Escolar 24 de Janeiro w swoim rodzinnym mieście. W wieku dziewięciu lat nie miał ojca. W wieku 19 lat przeprowadził się z matką do Rio de Janeiro, aby rozpocząć naukę w Wojskowej Szkole Zdrowia oraz w Szkole Medycyny i Chirurgii w Rio de Janeiro, obecnie UNIRIO, po zdaniu obu egzaminów wstępnych jako pierwszy. W 1959 roku ukończył studia jako trzeci zastępca sierżanta anestezjologicznego. Rozpoczął pracę w Centralnym Szpitalu Wojskowym. W 1962 roku rozpoczął studia matematyczno-fizyczne na Wydziale Filozofii, Nauk i Literatury stanu Guanabara, obecnie UERJ. W 1965 roku ukończył studia medyczne ze specjalizacją z kardiologii. W tym samym roku po 8 latach służby odszedł z wojska, gdzie otrzymał Medal Marszałka Hermesa, wykonując ponad 5 tysięcy znieczuleń. W 1968 roku ukończył studia z matematyki i fizyki. W tym samym roku rozpoczął nauczanie matematyki i fizyki, przygotowując studentów do egzaminu wstępnego na uniwersytet. Założył kurs przeduniwersytecki, na którym uczył fizyki, chemii, biologii i języka portugalskiego. W następnym roku odbył specjalizację z kardiologii w szpitalu Santa Casa de Misericórdia, gdzie został przyjęty na stanowisko asystenta. W latach 1973-1975 ukończył studia magisterskie z kardiologii na Uniwersytecie Federalnym w Rio de Janeiro. Jeszcze w 1975 roku przedstawił pierwszą wersję kursu „Elektrokardiogram”, którego nauczano w Rio de Janeiro w São Paulo i Quito w Ekwadorze. W 1989 Enéas zajął się polityką. Utworzył Partię Odbudowy Porządku Narodowego (PRONA), zgłaszając swoją kandydaturę na prezydenta Rzeczypospolitej. Ponieważ nie miał reprezentacji w Kongresie Narodowym, w godzinach wyborczych udostępniał tylko dwie 15-sekundowe ekspozycje dziennie. Jego przemówienia oparte na prawie i porządku zawsze kończyły się zwrotem „Nazywam się Eneasz”. Nie wiadomo do tej pory, zakończył wybory na 12. miejscu wśród 21 kandydatów. W 1994 r. ponownie kandydował na prezydenta, zajmując trzecie miejsce, tuż za Fernando Henrique i Luizem Inácio. W 1998 po raz trzeci kandydował na urząd prezydenta. W trakcie kampanii bronił renacjonalizacji przedsiębiorstw sprywatyzowanych przez Fernando Henrique i produkcji bomby atomowej. W wyborach, w których ponownie wybrano Fernando Henrique, zajął 4. miejsce. W 2000 roku kandydował na burmistrza São Paulo, ale nie został wybrany. W 2002 roku Enéas został wybrany na zastępcę federalnego z okręgu São Paulo, zdobywając 1,7 miliona głosów, co stanowi rekord. Jego partia uzyskała wystarczającą liczbę głosów, aby wybrać w systemie proporcjonalnym pięciu kolejnych deputowanych federalnych, wszystkich założycieli PRONY, nawet przy niewielkiej liczbie głosów.