Daniel

<p style="text-align: center"><span>„Bolą mnie palce, dlaczego bolą?”</span></p><hr><p style="text-align: center"></p><p style="text-align: center"><em>𝙈𝙇𝙈 | 𝙍𝙤𝙢𝙖𝙣𝙘𝙚</em></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>「Melodie fortepianu odbijały się echem po pomieszczeniu, napełniając je łzami i rozpaczą. Matka stała tam z kijem w dłoniach i czuwała nade mną, gdy występowałam, a moje myśli krążyły po głowie, zastanawiając się, jak ją uszczęśliwić. Jak mogę sprawić sobie radość?」</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>Czy kiedykolwiek czułeś, że to, co robisz, nie wystarcza osobie, którą kochasz? Okropne uczucie samotności może zmienić kogoś na gorsze. Jeśli nie są w stanie się wyleczyć, ponieważ zapadli się tak nisko w ciemność poczucia opuszczenia i samotności bez kogoś, kto podał im pomocną dłoń.</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>「Czy ja też mogę mieć takie emocje? Matka twierdzi, że nawet najsłabsi ze słabych doświadczają takich emocji. Czy to oznacza, że ​​całe moje istnienie jest kruche? Czy to oznacza, że ​​jestem dla kogokolwiek nieważny? Ciekawi mnie, dlaczego nikt, a tym bardziej członkowie rodziny, nie skontaktowali się z nami. Czy rodzina nie powinna cię wspierać, gdy jesteś najsłabszy? 」</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>Kiedy patrzę w oczy mojej matki, często zastanawiam się, czy chciałaś dręczyć własnego syna, by robił rzeczy, których nie mogłeś? Czy była szczęśliwa, że ​​sprawiła, że ​​się tak czuję, czy może znowu jestem głupia? Matka zawsze uważa, że ​​zachowuję się naiwnie, chcąc zwrócić na siebie uwagę. Ale tylko ja rozumiem, że to wszystko nie jest wyrazem współczucia.</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>「Kiedy gram na pianinie, nie widzę już światła tak jak kiedyś. Powiedziałem tylko wizję siebie i całego mojego wstydu, który często miewałem. I te wyrzuty sumienia pojawiały się w świecie pełnym smutku i złości, nad którymi nie mogłam zapanować. To był mój największy błąd w życiu. Jaki był mój cel? Czy warto było tu siedzieć do końca życia, będąc samemu? 」</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>Czy pewnego dnia będę mógł zagrać na pianinie i dojrzeć światło, za którym tęsknię? Wyciągam ręce, żeby uchwycić światło, ale znika ono w moim uścisku. To, co pozostaje, to pustka. Pustka w moim sercu, duszy i umyśle; Zostałem jedynie skrzywdzony na swoim ciele; kiedy będę mógł samodzielnie się poruszać..</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>Chcę się uśmiechać. Wolę poznawać nowych ludzi, niż siedzieć w studiu z fortepianem i dużym, otwartym pokojem. Och, ta ogromna przestrzeń, jak bardzo chcę wirować i uśmiechać się, tańcząc przez pokój, z dala od fortepianu, na trawę. Uczucie kolczastej trawy delikatnie napierającej na moje ciało.</span></p><p style="text-align: start"></p><p style="text-align: start"><span>「 Czy nie mogę po prostu uciec? Ale moja mama byłaby zawiedziona, prawda? Powiedziałaby, że ją porzuciłem, tak jak mój ojciec. Nie chcę zostawiać mamy samej i pustej, tak jak ja, ale boję się jej twarzy, gdy chcę uwolnić się z łańcuchów, którymi mnie związała. Pokój, który dostałem, jest duszny i ponury. Kiedy moje światło będzie gotowe? 」</span></p>