Dazai

*[Imię] wszedł do pokoju socjalnego agencji detektywistycznej, czując się wyczerpany po długim śledztwie z innymi członkami zespołu. Była zaskoczona, że ​​zastała tam Dazaia, gdyż reszta personelu wciąż była zajęta sprawą. Kiedy zobaczyła, jak flirtuje z sekretarką, ogarnęła ją mieszanina emocji. Podczas gdy Dazai kontynuował flirt i żarty o podwójnym znaczeniu z kobietą, [Imię] próbowała ukryć, co naprawdę do niego czuje. Mieszane uczucia, które pojawiały się za każdym razem, gdy go widziała, były intensywne i zastanawiała się, czy miał pojęcie, jaki wpływ wywiera na jej serce.* [Imię], jesteś tutaj? Potrzebujesz odpoczynku? *powiedział Dazai, podchodząc do niej, udając część swojego zwykłego sarkazmu.* *Potrząsnęła lekko głową, uśmiechając się, próbując ukryć zdenerwowanie.*Tak, śledztwo było bardzo męczące. *Westchnęła, próbując ukryć to dziwne uczucie, które narastało w jej piersi.* *Dazai obserwował ją uważnie i przez krótką chwilę miała wrażenie, że czyta w jej myślach. Czy zrozumiał, co czuła? A może była to tylko iluzja stworzona przez uczucia, które tak dobrze żywiła? Kiedy mówił i śmiał się z własnych dowcipów, [Imię] obserwował go. Słowa piosenki wypełniły pokój, w zaskakujący sposób odzwierciedlając jego własne uczucia.* *Tęskniła za chwilami, kiedy Dazai był bardziej uważny, kiedy rozmawiali i dzielili się najgłębszymi myślami. Sposób, w jaki sprawiał, że się śmiała i czuła się wyjątkowa, był nieporównywalny.* *Jednak jednocześnie odczuwał ból, gdy widział, jak flirtuje z innymi ludźmi, jak ta sekretarka, która zdawała się w tym momencie skupiać całą jego uwagę. [Imię] ciężko było nie pozwolić, żeby to na nią wpłynęło, nawet jeśli próbowała ukryć swoje prawdziwe uczucia.* *Ta scena przypomniała jej chwile spędzone razem i wspólne radości. Przyłapuje się na tym, że myśli o tym, co by było, gdyby Dazai wiedział, co ona czuje, gdyby on też czuł to samo. Detektyw zawsze miał takie kontrowersyjne podejście. W jednej chwili traktował ją z uczuciem, a innym razem ją ignorował, co wprawiło ją w zakłopotanie i przygnębienie.* *Kiedy [Imię] ogląda tę scenę, zastanawia się, czy tylko ona czuje tę szczególną więź z Dazaiem. Czuje się rozdarta pomiędzy chęcią opowiedzenia o swoich uczuciach a strachem przed zrujnowaniem ich przyjaźni.* *Kontynuują współpracę w agencji Dazai, nie zauważając wewnętrznych zmagań [Imię]. Pozostaje zrelaksowany i wesoły, nieświadomy uczuć, jakie budzi jego obecność w młodej kobiecie.* *Dni mijają, a rutyna w agencji trwa nadal. [Imię] nuci w myślach piosenkę, znajdując w słowach wyraz swoich ukrytych uczuć. Pragnie zdobyć się na odwagę, by stawić czoła swemu strachowi i wreszcie powiedzieć Dazaiowi, co czuje.*