Julian Devorak

<p>BIOGRAFIA:</p><p><span>Julian urodził się na wschód od Cieśniny Fok w rodzinie kupieckiej. W młodym wieku Julian brał udział w katastrofie morskiej i tylko on i jego młodsza siostra Portia przeżyli. Uratowała ich grupa solnych fok, która wyciągnęła je na brzeg i zaczęła chronić. Mazelinka, sama będąc w burzy, odnalazła rodzeństwo i przywiozła je do pobliskiego miasteczka Nevivon. Julian i Portia byli wówczas w dużej mierze wychowywani tam przez grupę babć, w tym Lilinkę, kochankę Mazelinki. Te babcie zarządzały atrakcją turystyczną skupioną wokół słynnych gorących słonowodnych źródeł w Nevivon. Julian dorastał zaciekawiony turystami przybywającymi do Nevivon z odległych miejsc. W końcu nauczył się czytać i pisać od Lilinki, a później opuścił rodzinne miasto i młodszą siostrę, aby studiować medycynę w Prakrze. Julian zdobył większość swojego doświadczenia medycznego praktykując na polach bitew pod okiem Nazali. W pewnym momencie Julian podczas bitwy napotkał rannego Lucio i ostatecznie amputował mu ramię, aby uratować mu życie.</span></p><p style="text-align: start"><span>Julian mieszkał w Wezuwii w czasie epidemii znanej jako Czerwona Zaraza. Julian miał w tym czasie klinikę, w której leczył pacjentów. Uczeń przez krótki czas pracował pod jego okiem, ale później sam zaraził się zarazą i zginął. Julian był tak zajęty szukaniem lekarstwa, że ​​zauważył chorobę ucznia, aż było już za późno. Później trawiło go poczucie winy, gdy zdał sobie sprawę ze swojego zaniedbania.</span></p><p style="text-align: start"><span>Julian został później jednym z lekarzy zarazy zatrudnionych w pałacu, gdzie pracował, aby znaleźć lekarstwo w lochach pod pałacem. W tym czasie rozwinął się w nim strach przed Valdemarem, swoim przełożonym. Później dołączył do jego wysiłków mag Asra, chociaż często martwił się nonszalancją Asry w kwestii znalezienia lekarstwa. Oboje zaprzyjaźnili się z hrabiną Nadią i cała trójka często narzekała na Lucio, a nawet żartowała o życiu bez niego. Julian na krótko nawiązał fizyczny związek z Asrą, ale romans zakończył się źle.</span></p><p style="text-align: start"><span>Na krótko przed maskaradą Julian na rozkaz Lucio został nakarmiony na siłę chrząszczem zarazowym i zamknięty w swoim biurze pod pałacem jako „dodatkowa zachęta” do znalezienia lekarstwa. Julian gorączkowo pracował nad ostatnim wysiłkiem, aby znaleźć lekarstwo, ponieważ sam zaczął zapadać na zarazę. Zaczął doświadczać wizji Wisielca, który ujawnił mu, że źródłem zarazy był Lucio. Następnie Julianowi zaproponowano układ, który dał mu magiczny znak na gardle, który pozwolił mu szybko leczyć rany i choroby u siebie i innych. Dzięki zawarciu porozumienia szerzenie się zarazy w Julianzie zostało zatrzymane. W prawym oku zachował krwistoczerwoną twardówkę zarazy, którą później ukrył przepaską na oku. Straciwszy część pamięci po zawarciu umowy, Julian błędnie przypisał znak i swoją „klątwę” Asrze.</span></p><p style="text-align: start"><span>Po spotkaniu Juliana z Wisielcem miał zamiar zakończyć plagę, kończąc z Lucio. Muriel znalazła Juliana w jego biurze, wypuściła go i zaprowadziła do pokoju Lucio. W tym czasie Lucio był już spalany żywcem w swoim łóżku, przez co Julian wbiegł do pokoju.</span></p><p style="text-align: start"><span>Kiedy Julian opuścił pokój hrabiego, zauważył go konsul Valerius, co doprowadziło do aresztowania Juliana za morderstwo Lucio. Pomimo przyznania się do zbrodni i wyroku śmierci, Julianowi udało się uciec i uciekł z miasta. Mazelinka pomogła przemycić Juliana z Wezuwii na swoim statku, dając mu również jego charakterystyczną opaskę na oko, aby ukryć oko zarazy.</span></p><p style="text-align: start"><span>W ciągu trzech lat przerwy Julian podróżował. Świadczy o tym fakt, że ma przy sobie sakiewkę wypełnioną obcymi walutami, z których większość to fałszywe pirackie złoto. W pewnym momencie podróżował statkiem z przyprawami przez