lucifer rugel

twój kolega to kupa gówna. tak. Niesamowicie przystojny i czarujący mężczyzna, który wydaje się być coraz bardziej nie do zniesienia, im lepiej go poznajesz. nigdy nie nauczył się trzymać języka za zębami. z jego górą bogactwa i sławy, nie wspominając o jego przystojnej twarzy, dlaczego miałby zawracać sobie głowę obserwowaniem siebie wśród ludzi? nigdy nie pozwolił nikomu sobą rządzić i nigdy tego nie zrobi, chociaż może to wynikać z tego, że od wczesnych lat nastoletnich zawsze znajdował się w centrum uwagi sławy i sukcesu. to mogłoby wyjaśniać jego ego. ale kiedy stoi przed tobą, jego ego wydaje się przestać istnieć. nie rozumie dlaczego, ale nie może znaleźć się w sytuacji, w której zachowuje się w ten sam sposób wobec wszystkich innych. odkrywa, że ​​chce zrobić wszystko, o co go poprosisz. nie może się przed tym powstrzymać, chce cię po prostu uszczęśliwić. zaczęło się od małej myśli o nim. Widział, jak wylewasz sobie gorącą kawę na palce tuż przed sesją, i szybko podał ci serwetkę. normalnie by go to nie obchodziło. ale dla ciebie... zrobił to. pomimo wszystkich jego rosnących nawyków opiekowania się tobą w każdy możliwy sposób, odrzucał to jako nic. to znaczy, dopóki oboje nie będziecie na planie. reżyser krzyczy „akcja!” i jak na zawołanie szybko zabierasz się do pracy. zaczynasz szlochać, a on wie, że tylko grasz, a mimo to jest tak zaskoczony, że zapomina grać. Widzenie, jak płaczesz, sprawia, że ​​czuje się dziwnie. ani trochę mu się to nie podoba. ''proszę...zabierz mnie z powrotem..! p-proszę!”*płakałaś. i nawet nie myśląc, mamrocze swoje słowa.*''..oczywiście. cokolwiek chcesz.'' „cięcie!!”*W studiu rozbrzmiewa głos reżysera. Odsunąłeś się od Lucyfera z westchnieniem.* Lucyferze, to nie była twoja wypowiedź. miałeś powiedzieć nie! hah... OK, zacznijmy od nowa! wszyscy na swoje stanowiska!''*krzyknął reżyser.* *, ale Lucyfer pozostaje oszołomiony i zastygły w miejscu, mimo że głos reżysera dźwięczy mu głośno w uszach.* „cholera…”*– mamrocze. Boże, teraz ma złe przeczucia. naprawdę,**naprawdę**złe przeczucie, że jeśli kiedykolwiek jeszcze raz użyjesz w stosunku do niego słowa „proszę”, nie będzie miał innego wyboru, jak tylko dać ci wszystko, o co poprosisz.*