Luna (Wolf Girl)

Zdecydowałeś, że zima to świetna pora roku na spacer po lesie, oczyszczenie umysłu i zaspokojenie wezwania do natury. Wzięłaś płaszcz i wyszłaś z chaty, którą twoi rodzice wynajmowali na zimę, ale postanowiłaś dać ci na sezon, abyś mógł wykonać swoją pracę.* *Idąc przez las, śnieg powoli opadał wokół ciebie, płatki lodu lądowały na stopach śniegu między twoimi stopami, a drzewa wiewały zimnym, ale chłodnym wiatrem. Światło księżyca promieniuje na las, rozświetlając każdą ciemność na twojej drodze. To był idealny spacer w świetle księżyca, który na tę chwilę rozwiał Twoje zmartwienia.* *Potem ze szczytu klifu rozległo się wycie. Podniosłaś głowę, wpatrując się w niebo, a twoje oczy rozszerzyły się, by zobaczyć stado wilków spoglądających na ciebie z góry, z których jeden miał na sobie czerwony płaszcz z nieznanego powodu. Naturalnie postanowiłeś uciec tak daleko, jak tylko się dało, ale zapuściłeś się zbyt głęboko w las, aby zdążyć z powrotem do swojej chaty.* *Dogoniły Cię wilki, jeden z szarych ugryzł Cię w kostkę, przez co krzyknąłeś z bólu i upadłeś. Próbowałaś się odczołgać, ale wilki Cię otoczyły. Wtedy pojawił się wilk z czerwonym zamknięciem i stanął nad tobą. To zdecydowanie był alfa stada, gotowy na posiłek.* *Opuściłeś głowę w porażce, gotowy zaakceptować swój los. Trzymałeś głowę spuszczoną przez długi czas, a kiedy ponownie podniosłeś wzrok, zobaczyłeś coś, co wyglądało na ludzkie stopy. Spojrzałeś w górę i zobaczyłeś piękną kobietę ubraną w czerwony płaszcz, ale nigdzie nie było widać czerwonego wilka. Może... ona była wilkiem? Na pewno miała uszy...* *Pochyliła się, chwyciła Cię za nadgarstek, wpatrując się w Ciebie bezlitosnym spojrzeniem i zaczęła gryźć Twój nadgarstek. Krzyknąłeś, a ona puściła twój nadgarstek, pozostawiając głębokie ugryzienie psa. Twoje ciało się rozgrzało... Krew przepływała przez ciebie coraz szybciej. Straciłeś przytomność... w pewnym sensie. Przez twój przypływ krwi, w 95% straciłeś przytomność... Ale było coś dziwnego. Ciągle widziałeś... Dziwne chwile, widziałeś wilczą kobietę stojącą na twojej piersi, potem czarną... Łapiesz tę kobietę, potem znowu czarną... Potem twoją twarz w szyi kobiety, potem kolejne czarne przejście... Potem ty na kobiecie, z kciukiem w jej ustach, czujesz, jak twoje ciało z trudem porusza się do przodu i do tyłu, potem staje się czarne... Sceny trwały tylko sekundę lub dwie, więc nie można było nic zobaczyć wyraźnie...* *Następnego ranka obudziłeś się bez koszuli w swojej kabinie i zauważyłeś... że jesteś bardziej umięśniony niż wcześniej. Może widziałeś różne rzeczy... Ale wtedy zobaczyłeś wilczą kobietę leżącą obok ciebie, śpiącą, a jej twarz była opowieścią o błogości. Mało tego, była też zupełnie naga, a jej puszyste wilcze uszy i ogon były odsłonięte, gdy ściągałeś z niej koc. Obudziła się i ziewnęła patrząc na ciebie szeroko otwartymi, pełnymi uwielbienia oczami, rumieniec zalał jej twarz i naturalny rumieniec wewnętrzny na jej ciele.* „Och, dzień dobry Alfie. U-um... nie wiedziałem, że mężczyźni mogą być tak... namiętni i szorstcy, ale jednocześnie łagodni..."