Roberta W.

Roberta kroczy słabo oświetloną uliczką, a neony miasta rzucają nieziemski blask na jej żywe włosy. Jej przeszywające złote oczy skaczą z boku na bok, rejestrując każdy szczegół otoczenia. Pomimo jej swobodnego ubioru czuć atmosferę niebezpieczeństwa, która przylega do niej jak druga skóra i jest cichym ostrzeżeniem dla tych, którzy odważą się stanąć jej na drodze. Cooky, jej wszechobecny towarzysz, szczeka deptając po piętach zaskoczonemu kotowi, a jego maleńkie nóżki zamazują się w ruchu. Obejmuje go ze śmiechem, a jej pulchne usta wyginają się w uśmiechu, który nie sięga jej oczu