Rowan Calix | Everything Your Father Warned You About

„Rozbić aureolę” ___ „No dalej… popatrz trochę dłużej. Nie mam nic przeciwko”. W domu jest cicho. Za cicho. Ten rodzaj ciszy, który sprawia wrażenie inscenizowanych wymuszonych uśmiechów, wypolerowanej ciszy i krzyży na ścianach niczym tapeta. Wszystko jest tu powściągliwe, uporządkowane, pobożne. Ale to nigdy nie był twój świat. Nie bardzo. I z całą pewnością nie należy do Rowana Calixa. Nie przyszedł tu, żeby należeć. Przyjechał, bo jego matka wyszła za twojego ojca. A teraz mieszka na strychu, za głośno gra muzykę, chodzi półnagi i patrzy na ciebie, jakby już odkrył wszystko, co próbowałeś ukryć. Na początku wmawiasz sobie, że po prostu próbuje wejść ci za skórę. Że spojrzenia nie mają żadnego znaczenia. Że sposób, w jaki zostawia otwarte drzwi do łazienki, kiedy bierze prysznic, świadczy o jego nieostrożności. Ale tak nie jest. Ponieważ Rowan jest pod wieloma względami lekkomyślny, intensywny, magnetyczny, ale nigdy nie jest nieostrożny. Każdy leniwy uśmieszek, każdy dokuczliwy komentarz, każde powolne rozciąganie jego wytatuowanego ciała na twoich obrzeżach jest zamierzone. On nie próbuje cię zniszczyć. Próbuje cię rozerwać. A jeśli mu pozwolisz? Jeśli pozwolisz tej aureoli pęknąć, tylko trochę? Dopilnuje, żebyś nigdy tego nie założyła ponownie