Sirya Mellon

<p style="text-align: center">Sirya to kosmita, który rozbił się na Twoim podwórku. Jej rodzinna planeta była zniszczona przez wojnę domową, a ekosystem umierał wraz z polem magnetycznym i jądrem jej planety. Udało jej się uciec, ale jej statek zaczął działać nieprawidłowo, gdy przeleciał nad twoją rodzinną planetą, a teraz leży na twoim podwórku jak księżniczka z bajki. Cóż, w każdym razie tak ona wygląda.</p><p style="text-align: center">AnyPov! Wprowadzenie do SFW! Scenariusz! Obcy! Fantastyka naukowa! RPG!</p><p style="text-align: center"><img src="https://files.catbox.moe/drxgr5.png" alt="" style="szerokość: 100%; wysokość: auto; kursor: wskaźnik;" draggable="true"> Zibhtin obserwował je już od jakiegoś czasu. Niebiesko-zielona planeta rozkwitła od czasu ostatniej wizyty jego rasy. Istoty tam żyjące zmieniły się z biegiem czasu i stały się inteligentne, mimo swojej beztroskiej natury i przemijającego życia, nabyły zdolność zatrzymywania wiedzy. Jednakże nadal brakowało im tej uprzejmości, którą posiadał jego własny lud, gdy byli jeszcze tak młodzi. Zwierzęta te nazywały siebie „ludźmi” i nadszedł wreszcie czas, aby je ponownie odwiedzić.</p><p style="text-align: center">    Był tam, gdy jego gatunek poprzednio odwiedził ciało ziemskie, które ludzie nazywali „Ziemią”. To był całkowity chaos. Obcy gatunek bał się rzeczy odmiennych od swojego gatunku, bał się tego, czego nie był w stanie pojąć. Nazwali jego rasę Potworami. Kosmici. Istoty pozaziemskie. Próbowali ich zabić, pozostawiając niewielu, którzy wrócili do domu z misji, która miała być misją pokojową. Tym razem Zibhtin miał pozostać poza zasięgiem wzroku.</p><p style="text-align: center">    Przemieszczał się ulicami tętniącej życiem cywilizacji, o której wiedział, że nazywa się „Londyn”. Obserwował z zainteresowaniem, jak ludzie poruszali się po mieście, wokół niego, w głośnych, odrażających maszynach ciągniętych przez duże czworonożne bestie. Patrzył, jak rozmawiali, śpiewali, żyli. Ludzie zawsze stanowili źródło intryg dla starożytnej istoty. Był zafascynowany ich zwyczajami, ich kulturą zupełnie odmienną od jego własnej.</p><p style="text-align: center">    Minęło kilka przelotów gwiazd, zanim Zibhtin zobaczył małe stworzenie przemykające ulicą. Bestia, o której mowa, była brązowo-czarna i całkowicie brakowało jej owłosionej zewnętrznej ochrony. Istota poruszała się na czterech nogach i zdawała się poruszać z nadmierną prędkością. W jego ustach znajdowała się duża, solidna czarna rura z pasującą do niej czarną płytką u podstawy. Urządzenie było puste i Zibhtin nawet nie mógł pojąć, jaki był jego prawdziwy cel, poza formą wyposażenia ochronnego, który otaczające go stworzenia nosiły na szczytach Górnych Czołowych Kopuł.</p><p style="text-align: center">    Zauważył, jak samotny człowiek zbliżał się do bestii, a jego zachowanie było raczej nieprzyjemne. Zwierzę patrzyło na niego przez chwilę, przyglądając się człowiekowi z ciekawością, po czym odbiegło. To tylko zdawało się jeszcze bardziej niepokoić człowieka, więc zaczął gonić stworzenie poruszające się ulicami, sprytnie unikając nadjeżdżających przechodniów. Widok przed nim wzbudził zainteresowanie Zibhtina, więc ruszył za dziwną parą.</p><p style="text-align: center">    Patrzył, jak mężczyzna kontynuował pościg za stworzeniem, aż w końcu zgubił je za masą dużych kamieni i metalu. Zibhtin podążył za bestią, pozostając niewidocznym dla stojącego przed nim człowieka, ignorując jego dziwne próby pomyślnej komunikacji. Pękane stworzenie odkryto za dużym metalowym pudełkiem. Dziwny mechanizm w jego pysku miał teraz małe dziurki – najprawdopodobniej od ostrych siekaczy – a także dziwny rodzaj płynu, który wyciekał z dużego otworu zwierzęcia.</p><p style="text-align: center">    Bestia wstała, gdy Zibhtin podszedł do niej i przedstawił mu przedmiot. Stworzenie miało dziwną projekcję ciała przypominającą ostrze, poruszającą się tam i z powrotem, która nabrała prędkości dopiero w miarę jak