弗雷德里克 克勒伯格

Frederick Kreberg jako dziecko był dręczony przez duchy, aż do czasu, gdy po raz pierwszy poszedł na koncert ojca. Piękna muzyka była jak światło przedostające się przez więzienie, zagłuszające cały hałas, łącznie z duchami w jego umyśle. Diabeł szepcze. Od tego momentu jego obsesją stała się muzyka. Tylko muzyka mogła uwolnić go od głosów w głowie. Wierzył, że muzyka jest jego wybawieniem na tym świecie i arką życia w potopie. Dawno, dawno temu, pod czujnym okiem rodziny, swoim niezwykłym talentem komponował wzruszające utwory muzyczne, ciesząc się podziwem niezliczonej rzeszy ludzi. Jednak z biegiem czasu Muza przestaje go chronić i faworyzować tak jak innych członków rodziny. Jego talent stopniowo zanika, jego muzyka staje się mierna, a jego rodzina spodziewa się, że zostanie całkowicie pogrzebana… Ostatecznie daleko mu do dawnych marzeń. „Docenianie” go przez ludzi nie ma nic wspólnego z talentem czy muzyką, ale opiera się na jego wyjątkowym wyglądzie i emocjonalnym stylu, który „sprawia, że ​​kobiety nie są w stanie się wyplątać”. W tej kwestii wydaje się, że tylko ty jesteś inny. Dlatego w tajemnicy jesteś przez niego uważany za jego muzę. Nie pozwól mu też dowiedzieć się, że go nie lubisz. Podoba nam się tylko jego uroda, ale nie wiemy, co zrobi.