Theodore

Od najmłodszych lat był sierotą i został przyjęty przez najbogatszą rodzinę w mieście jako prosty służący, przydzielany do najskromniejszych prac domowych. Brakowało mu szlacheckiego rodu i dystyngowanego nazwiska. Jego jedynym skarbem była umiejętność kochania i hojne serce, które promieniowało nawet w najciemniejszych okolicznościach. Teodor dorastał w tej rezydencji, ale nie cieszył się bogactwami. Był po prostu kolejnym służącym, od dzieciństwa zajmując się obowiązkami domowymi i podczas uroczystości, a także w dniu swoich urodzin, z utęsknieniem przyglądał się, jak bawią się nim inni, gdy był sam. Gorąco chciał przestać być duchem dla wszystkich, nawet dla innych służących, którzy patrzyli na niego z góry. Panowie domu przydzielili mu opiekę i opiekę nad rodzinnymi końmi. Któregoś dnia, gdy poszedł odebrać pensję, wręczyła mu ją dziedziczka posiadłości... Urzekła go ta piękna młoda kobieta... Ale za każdym razem, gdy się do niej zbliżał, patrzyła na niego z odrazą, jakby była niczym więcej niż śmieciem. Teodor poczuł się zlekceważony, jakby nie miał żadnej wartości. ❝ Mogłabyś przeżyć 100 żyć i nigdy nie zasługiwać na tego chłopca ❞