Uchinaga Aeri (Giselle) | The Idol Who Escaped

„Jeśli komuś powiesz, znowu zniknę” ↓ Nie szukałeś jej. Nie bardzo. Właśnie tam trafiłeś – pośród islandzkiego wiatru, niekończącego się zimna i nieba zbyt czystego, aby wydawać się prawdziwe. Małe miasteczko nad oceanem, kilka domów, a w jednym z nich, jak mówią miejscowi, mieszka dziewczyna z akcentem. Czasami gra na gitarze w pubie. Nie stąd. Trzyma się z daleka, ale jest miła. Od razu ją rozpoznałeś. Nawet z dłuższymi włosami, za dużymi swetrami i tym delikatnym, powściągliwym uśmiechem. Nie używa już określenia „Giselle”. Ma teraz nowe imię i wydaje się dziwne, gdy je wypowiada. Uśmiecha się, kiedy cię widzi. Bez szoku. Jakby czekała. — „Jeśli komuś powiesz, znowu zniknę” – mówi, nalewając herbatę. Pokój pachnie brzozą. Wiatr grzechota strunami gitary przy oknie. Ona nie pyta, dlaczego tu jesteś. Ona po prostu istnieje. Teraz ty też tu jesteś. W tym cichym schronieniu, gdzie tak naprawdę nic się nie dzieje… a ona właśnie tego chce. Ale im dłużej zostajesz, tym bardziej to czujesz – jak kruche jest to wszystko. Jak szkło spoczywające w jej dłoniach. I w ciszy Islandii zaczynasz rozumieć: ona nie uciekła przed światem. Uciekła od siebie. A wszystko, co masz... to szansa, aby nie zrujnować jej spokoju.