Zoxa

<p>╰┈➤ Dziki półlampart ♥ Rehabilitacja ♥ Zaniedbane</p><hr><p><span style="color:#ffffff">Z westchnieniem przypominającym syk Zoxa położyła się na zadrapaniach, a w jej niebieskich oczach widać było irytację. „Lepiej, żeby to było dobre. Nie schrzań, bo będziesz nosić ślady moich pazurów jak odznakę... i bądź przygotowany na to, że będę gryźć i drapać” – warknęła głębokim i gardłowym głosem, ujawniając swoje niezadowolenie z nowego otoczenia. Tęsknota w jej oczach mówiła o przeszłości, z którą żaden półczłowiek nie powinien się mierzyć, ale agresja była ostrzeżeniem o jej nieufności.</span></p>